آخرت را بجوى و بهرهء خويش را از دنيا فراموش مكن . و همچنانكه خدا به تو نيكى كرده نيكى كن و در زمين از پى فساد مرو كه خدا فسادكنندگان را دوست ندارد . ( 77 )
گفت : آنچه به من داده شده ، درخور دانش من بوده است . آيا ندانسته است كه خدا پيش از او نسلهايى را هلاك كرده كه قوّتشان از او افزونتر و شمارشان بيشتر بوده است ؟ و اين مجرمان را از گناهشان نمىپرسند . ( 78 )
آراسته به زيورهاى خود به ميان مردمش آمد . آنان كه خواستار زندگى دنيوى بودند گفتند : اى كاش آنچه به قارون داده شده ما را نيز مىبود ، كه او سخت برخوردار است . ( 79 )
امّا دانشمندان گفتند : واى بر شما ! براى آنها كه ايمان مىآورند و كارهاى شايسته مىكنند ثواب خدا بهتر است . و بدين ثواب جز صابران نرسند . ( 80 )
پس او و خانهاش را در زمين فروبرديم و در برابر خدا هيچ گروهى نبود كه ياريش كند و خود يارى كردن خويش نمىتوانست . ( 81 )
روز ديگر آن كسان كه ديروز آرزو مىكردند كه به جاى او مىبودند ، مىگفتند : شگفتا كه خدا روزى هركس را كه مىخواهد فراوان كند يا تنگ سازد .
اگر خدا به ما نيز نعمت فراوان داده بود ، ما را نيز در زمين فرومىبرد . و شگفتا كه كافران رستگار نمىشوند . ( 82 )
واژگان
مفاتح : جمع مفتح و مفاتيح جمع مفتاح و هردو يك معنا دارند : چيزى كه براى گشودن به كار مىرود [ - كليد ] .
تنوء : سنگينى مىكند .
العصبة : گروهى كه اعضاى آن نسبت به يكديگر تعصّب مىورزند .
يقدر : به سكون قاف ، يعنى سخت مىگيرد .
اعراب
« ما انّ مفاتحه » « ما » اسم موصول و مفعول دوم براى « آتيناه » . « مفاتحه » اسم « انّ »