بر صاحبخانه است كه ابتدا او را منع كند و اگر در اين كار پافشارى نمايد ، او را بزند و يا سنگريزه و امثال آن را به طرف او پرتاب كند و اگر شخص دزد و فضول دچار زيان شود ، چيزى برعهده صاحبخانه نخواهد بود ؛ زيرا در حديث نبوى آمده است :
« اگر كسى بخواهد [ از اسرارت ] آگاهى پيدا كند و تو سنگريزه به سوى او پرتاب كنى و در نتيجه ، چشمان او بيرون آيد باكى بر تو نيست » . امام صادق عليه السّلام فرمود : « ديدن شرمگاه مؤمن بر مؤمن حرام است و اگر كسى به مؤمنى در داخل منزلش نگاه كند ، چشمان او در اين حالت براى آن مؤمن مباح است » .
4 .
وَ مِنْ أَصْوافِها وَ أَوْبارِها وَ أَشْعارِها أَثاثاً وَ مَتاعاً إِلى حِينٍ
صوف : پشم گوسفند .
و بر : پشم شتر الشعر : موى بز . اثاث در اصل به معناى فراوانى است . گفته مىشود :
« أثّ النبت يئثّ » ، يعنى گياه زياد شد . در اينجا مراد از اثاث چيزى است كه انسان بدان نياز دارد از قبيل فرش ، لباس و . . .
متاع عبارت است از هرچيزى كه انسان براى تأمين منافع و بر طرف كردن نيازهايش از آن بهره مىگيرد . جمله : « الى حين » ، اشاره به اين نكته دارد كه لذّت بردن از زندگى ، موقّت است و دوامى ندارد .
نعمت طلاى سياه چگونه است ؟
5 .
وَ اللَّهُ جَعَلَ لَكُمْ مِمَّا خَلَقَ ظِلالًا .
ظلال جمع ظل و آن سايهاى است كه انسان را از حرارت خورشيد نگه مىدارد .
6 .
وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْجِبالِ أَكْناناً .
اكنان جمع كن ، و يا غار و يا سوراخى و امثال آنكه شخص را از حرارت خورشيد نگه مىدارد . هرچيزى كه انسان بدان نياز داشته باشد ، هرگاه آن را بيابد ، نعمت خواهد بود ، حتّى سايهء ابر و شكاف كوه .
7 .
وَ جَعَلَ لَكُمْ سَرابِيلَ تَقِيكُمُ الْحَرَّ
در اينجا واژهء « البرد » به سبب اينكه معلوم مىباشد حذف شده و در تقدير اينگونه بوده است : « تقيكم الحرّ و البرد »
وَ سَرابِيلَ