مژده مىدهيم . در آيهء 112 از سورهء صافات آمده است : « او را به اسحاق پيامبرى شايسته بشارت داديم » .
قالَ أَ بَشَّرْتُمُونِي عَلى أَنْ مَسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ
ابراهيم عليه السّلام اين سخن را به سبب ترديد دربارهء قدرت خداوند و نااميد شدن از رحمت او نگفت ، بلكه منظورش اين بود كه يقين و اطمينان پيدا كند .
قالُوا بَشَّرْناكَ بِالْحَقِّ فَلا تَكُنْ مِنَ الْقانِطِينَ .
فرشتگان از پرسش ابراهيم ، چنين گمان كردند كه او نوميد شده است .
از اينرو ، گمانشان را تصحيح و نااميدى را از خود نفى كرد .
قالَ وَ مَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ .
اين سخن ابراهيم ، نشان مىدهد كه او از روى ترديد و نااميدى سؤال نكرد ، بلكه براى حصول تأكيد و اطمينان سؤال كرد ؛ به روش « و لكن ليطمئن قلبى ؛ لكن براى اينكه دلم آرام گيرد » .
قالَ فَما خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ ؛
يعنى آن مأموريتى كه به خاطر انجام آن فرستاده شديد ، چيست ؟ غير از مژده دادن
قالُوا إِنَّا أُرْسِلْنا إِلى قَوْمٍ مُجْرِمِينَ .
مراد قوم لوط است .
إِلَّا آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِينَ .
مراد از آل لوط ، اطرافيان و پيروان مؤمن اوست .
إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْنا إِنَّها لَمِنَ الْغابِرِينَ .
خداوند همسر لوط را با ديگر هلاكشوندگان به هلاكت رسانيد ؛ زيرا او منافق بود و به همراه دشمنان شوهرش لوط ، عليه او توطئه مىكرد . نظير اين آيات ، در سورهء هود ، آيهء 69 و آيههاى پس از آن ، بيان شد .