المتاع : چيزى كه در آن لذّت اندكى باشد .
الانابة : بازگشت به حق پس از گمراهى . مىگويند : انتاب فلان القوم : فلانى چندبار به نزد آن گروه آمد .
طوبى : از طاب گرفته شده و مؤنث اطيب است ) زندگى خوش ) .
الآمب : بازگشتنگاه .
اعراب
« ما الحياة الدنيا » ، « ما » نافيه ، « الحياة » مبتدا ، « الدّنيا » صفت آن . « فى الاخرة » در تقدير : « فى جنب الآخرة » بوده كه مضاف حذف شده است . مجرور متعلق به محذوف و حال از « الحياة » . « متاع » خبر . « لو لا » ادات طلب و به معناى « هلّا » . « الّذين آمنوا » ى اوّل ، در محلّ نصب به عنوان بدل از من « أناب » . « الّذين آمنوا » دوم ، جملهء مستأنفه است و محلّ آن رفع و مبتداى اوّل و « طوبى » مبتداى دوم . « لهم » خبر آن . « طوبى » با خبرش خبر مبتداى اوّل . « حسن مآب » عطف است بر « طوبى » و نيز جايز است كه « طوبى » خبر « الّذين » باشد و « لها » متعلق به آن .
[ تفسير ]
انسان و روزى
در جلد سوم تفسير آيهء 100 از سورهء مائده ، زير عنوان : « آيا روزى تصادفى است و يا مقدّرى » ، دربارهء روزى و عواملش به تفصيل سخن گفتيم . از جمله آياتى كه در آنجا ياد كرديم ، همين آيهء
اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ
بود . همچنين در جلد سوم در تفسير آيهء 66 از سورهء مائده ، مطالبى را بيان كرديم . اكنون به دليل اهميّتى كه اين موضوع دارد ، باز هم با شيوهاى ديگر دربارهء آن سخن مىگوييم .
انسان ويژگىهاى فراوانى دارد . برخى از اين ويژگىها ذاتى است و هميشه همراه انسان است و از او در هيچ حالتى جدا نمىشود نظير بلندى يا كوتاهى قد ، خانوادهء او