ذراعا ؛ بر تو تحمّل آن چيز دشوار شد » .
يهرعون : مىشتابند . در اين باب ، صيغهء معلوم آن ، تنها بر لفظ مجهول به كار مىرود و از اين قبيل است اولع .
لا تخزون : مرا شرمسار مكنيد .
الرّشيد : خردمند .
ركن شديد : مراد ياورى است كه او را از گزند قومش نگهدارد .
اعراب
« سىء » مجهول و نايب فاعل آن ، ضمير مستترى است كه به لوط برمىگردد .
« ذرعا » تميز . « جاءه » يعنى « قصده ؛ قصد كرد او را » و به همين سبب بهطور مستقيم مفعول گرفته است . « و من قبل » ، واو براى حال است . « يا قوم » اصلش « يا قومى » بوده است . « هؤلاء » مبتدا ، « بناتى » عطف بيان و يا بدل . « هنّ » ضمير فصل كه محلّى از اعراب ندارد و « اطهر » خبر . همچنين جايز است كه « هنّ » مبتداى دوم باشد و « اطهر » خبر آن و جمله خبر از مبتداى اوّل . « لا تخزون » در اصل ، « لا تخرونى » بوده است . واژهء « ضيف » براى مفرد ، مثنّى ، جمع ، مذكّر و مؤنّث به كار مىرود . « لو انّ لى » ، « لو » براى تمنّى است و نياز به جواب ندارد .
تفسير
وَ لَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا لُوطاً سِيءَ بِهِمْ وَ ضاقَ بِهِمْ ذَرْعاً .
فرستادگان از نزد ابراهيم عليه السّلام به سوى لوط رفتند . در جلد سوم ، در تفسير آيهء 80 از سورهء اعراف گفتيم كه لوط برادرزادهء ابراهيم بود . و در شرق اردن سكونت داشت و قوم او نخستين كسانى بودند كه به جاى زنان با مردان شهوترانى مىكردند و نيز اين گناه بزرگ را آشكار انجام مىدادند نه پنهانى و اگر يكى از آنان از اين عمل زشت خوددارى مىكرد