تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 384

مساهمون:

ص٣٨٤
يارى نكردن حق ، سستى در برابر باطل و فرمان‌بردارى از پيشوايان گمراه و ستمگر . خداوند فرمود : « و عصوا رسله » و نفرمود : « و عصوا رسوله » ؛ زيرا كسى كه يكى از پيامبران الهى را نافرمانى كند ، تمام پيامبران او را نافرمانى كرده است ؛ چرا كه تمامى آنان يك رسالت دارند و آن : فراخوانى به سوى ايمان به يكتاپرستى و روز قيامت است .
وَ أُتْبِعُوا فِي هذِهِ الدُّنْيا لَعْنَةً وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ ؛
يعنى آنان كارى كردند كه استحقاق لعنت را هم در اين دنيا و هم در آخرت پيدا كردند . واژهء « لعنت » به معناى دورى از تمام نيكىهاست . از اين‌رو ، خداوند فرمود :
أَلا إِنَّ عاداً كَفَرُوا رَبَّهُمْ ؛
انكار كردند او را .
أَلا بُعْداً لِعادٍ قَوْمِ هُودٍ .
خدا به منظور مبالغه در نكوهش و تأكيد بر تهديد ، واژهء « هود » را با « ألا » تكرار كرده است .
التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 384 | محمد جواد مغنية