جوشيدن تنور
[ سوره هود ( 11 ) : آيات 40 تا 44 ]
حَتَّى إِذا جاءَ أَمْرُنا وَ فارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِيها مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَ أَهْلَكَ إِلاَّ مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَ مَنْ آمَنَ وَ ما آمَنَ مَعَهُ إِلاَّ قَلِيلٌ ( 40 ) وَ قالَ ارْكَبُوا فِيها بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 41 ) وَ هِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبالِ وَ نادى نُوحٌ ابْنَهُ وَ كانَ فِي مَعْزِلٍ يا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنا وَ لا تَكُنْ مَعَ الْكافِرِينَ ( 42 ) قالَ سَآوِي إِلى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْماءِ قالَ لا عاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلاَّ مَنْ رَحِمَ وَ حالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ ( 43 ) وَ قِيلَ يا أَرْضُ ابْلَعِي ماءَكِ وَ يا سَماءُ أَقْلِعِي وَ غِيضَ الْماءُ وَ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ وَ قِيلَ بُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( 44 )
[ ترجمه ]
چون فرمان ما فراز آمد و تنور جوشيد ، گفتيم : از هر نر و مادّه دو تا و نيز خاندان خود را در كشتى بنشان - مگر آنكس را كه حكم دربارهاش از پيش صادر شده باشد - و نيز آنهايى را كه به تو ايمان آوردهاند . و جز اندكى به او ايمان نياورده بودند . ( 40 )
و گفت : بر آن سوار شويد ، كه به نام خدا به راه افتد و به نام خدا بايستد ؛ زيرا پروردگار من ، آمرزنده و مهربان است . ( 41 )
كشتى آنان را در ميان امواجى چون كوه مىبرد . نوح پسرش را كه در گوشهاى ايستاده بود ندا داد : اى پسر ! با ما سوار شو و با كافران مباش . ( 42 )
گفت : من بر سر كوهى كه مرا از آب نگه دارد ، جا خواهم گرفت . گفت : امروز هيچ نگهدارندهاى از فرمان خدا نيست مگر كسى را كه بر او رحم آورد . ناگهان موج ميان آن دو حايل گشت و او از غرقشدگان