ايشان از نصيب خويش بهرهمند شدند . شما نيز از نصيب خويش بهرهمند شدهايد ، همچنانكه كسانى كه پيش از شما بودهاند ، از نصيب خويش بهرهمند شده بودند . شما سخنان ناپسند گفتيد ، همچنانكه ايشان سخن ناپسند مىگفتند . اعمال آنان در دنيا و آخرت ناچيز گرديد و زيانمند شدند . ( 69 )
آيا خبر كسانى كه پيش از آنها بودهاند چون قوم نوح و عاد و ثمود و قوم ابراهيم و اصحاب مدين [ قوم شعيب ] و مؤتفكه [ قوم لوط ] را نشنيدهاند كه پيامبرانشان با نشانههاى آشكار بر آنها مبعوث شدند ؟ خدا به آنها ستم نمىكرد ، آنان خود بر خود ستم مىكردند . ( 70 )
واژگان
نسوا اللّه : آنان خدا را اطاعت نكردند .
فنسيهم : خدا به آنها پاداش نداد .
الخلاق : نصيب .
خضتم : در باطل فرورفتيد .
اصحاب مدين : قوم شعيب .
المؤتفكات : جمع مؤتفكة و از « ائتفكت بهم الارض ؛ زمين بر آنان وارونه شد » گرفته شده است . مقصود از « مؤتفكات » در اينجا آبادىهاى قوم لوط مىباشد .
اعراب
« الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ »
مبتداى اوّل و « بعضهم » مبتداى دوم و « من بعض » خبر آن است و جمله روى هم ، خبر از مبتداى اوّل مىباشد .
« كَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ »
كاف به معناى « مثل » ، در محلّ نصب و صفت براى مفعول مطلق محذوف كه در تقدير بدينگونه بوده است : « وعد اللّه المنافقين وعدا مثل وعد الّذين من قبلكم » و از اين قبيل است :
« كَمَا اسْتَمْتَعَ »
و
« كَالَّذِي خاضُوا »
كه در تقدير بدين ترتيب است : « استمتعتم بخلاقكم