واژگان
الْأَنْفالِ
: جمع نفل ، يعنى زيادى و در اينجا مراد از آن نوعى از مال است كه بيان آن خواهد آمد .
بين : ظرف است به معناى ميان دو چيز و يا بيشتر .
ذاتَ
: در اينجا مراد از آن حالتى است كه ميان دو نفر و يا گروهى واقع مىشود .
الوجل : بيم و ترس .
اعراب
« حَقًّا »
منصوب است بنابر ظرفيت و تقديرش : « أحقّ حقّا » بوده است و يا صفت است براى موصوف محذوف : « ايمانا حقّا » .
تفسير
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَنْفالِ .
خداوند در اين آيه يادآور شده كه گروهى از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله دربارهء انفال پرسيدند و معناى آن را بيان نكرده است . علماى دين بر اين نكته وحدتنظر دارند كه هر كلمهاى كه در كتاب خدا و سنت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بيايد و معناى آن مشخص نباشد ، بر معنايى حمل مىشود كه مردم اين معنا را از آن مىفهمند و اگر مردم معنايى را از آن نفهمند بايد به فرهنگهاى لغت رجوع شود . اين فرهنگها مىگويند : نفل به معناى غنيمت و زيادى است بهطوركلى و بدون آنكه نوع آن مشخص باشد و به همين دليل مفسران در معناى انفال دچار اختلاف شدند كه آيا مقصود از انفال تمام غنيمتهاست و يا خصوص غنيمتهاى جنگ بدر و يا ديگر غنيمتها ؟
شيعهء اماميه مىگويد : دليلى بر اين اختلاف وجود ندارد ؛ زيرا در سنّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به