فرقههاى اسلامى است . چهارمى مىگويد : مراد تمام پيروان اديان و مذاهب است ، بدون استثنا . بهترين نظريه كه در اينباره خواندم ، نظريهاى است كه صاحب تفسير المنار گفته است : مراد از
« الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً »
اهل كتاب است و مقصود از برائت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از آنان ، هشدارى است به مسلمانان كه مبادا مانند اهل كتاب دچار اختلاف گردند و كار آنها را انجام دهند و اگر چنين كنند ، محمّد صلّى اللّه عليه و آله از آنان به طريق اولى بيزار خواهد بود » .
إِنَّما أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ؛
زيرا خداوند بهتنهايى كار بازپرسى و مجازات كسى را به عهده خواهد داشت كه در ميان بندگانش تفرقه ايجاد مىكند و تخم كينه و دشمنى در ميان دينداران و غير آنها مىباشد .
ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِما كانُوا يَفْعَلُونَ ؛
آنان را از اينكه به نيرنگبازان و فتنهانگيزان پاسخ مثبت دادند آگاه خواهد كرد : « . . . گروههايى كه پيرو بودهاند ، دربارهء گروههايى كه پيشوا بودهاند گويند : پروردگارا ! اينان ما را گمراه كردند ، دوچندان در آتش عذابشان كن . گويد : عذاب همه دوچندان است ؛ ولى شما نمىدانيد » . « 1 »
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزى إِلَّا مِثْلَها وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ .
هرچيزى كه در آن خشنودى خدا و صلاح مردم باشد ، حسنه است و هر چيزى كه در آن خشم خدا و تباهى مردم باشد ، گناه محسوب مىشود . خدا عادل و كريم است و از عدالت اوست كه گناهكار را به اندازهاى كه گناه كرده است عذاب كند و نيز از كرامت اوست كه گناهكار را ببخشد و به نيكوكار ، ده برابر ، يا هفتصد برابر و يا تا آنجا كه از شمارش بيرون است پاداش دهد . البتّه ، مقدار پاداش به نيت ، ويژگىها و حالت فرد نيكوكار بستگى دارد . در اين خصوص ، به تفسير آيهء 261 از سورهء بقره ، ج 1 نگاه كنيد .
در يكى از احاديث پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در اين باب آمده است : « خداى تعالى فرمود : كار نيك
هامش
( 1 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 38 .