قرارگاهى است و وديعت جايى است . آيات را براى آنانكه مىفهمند ، به تفصيل بيان كردهايم . ( 98 )
اوست خدايى كه از آسمان باران فرستاد و بدان باران هرگونه نباتى را رويانيديم و از آن نبات ساقهاى سبز و از آن دانههايى بر يكديگر چيده شده و نيز از جوانههاى نخل ، خوشههايى سر فرو هشته پديد آورديم و نيز بستانهايى از تاكها و زيتون و انار ، همانند و ناهمانند . به ميوههايش آنگاه كه پديد مىآيند و آنگاه كه مىرسند بنگريد كه در آنها نشانههاست براى آنانكه ايمان مىآورند . ( 99 )
واژگان
فلقه فلقا و فرقه فرقا و فتقه فتقا : هر سه يك معنا دارد : شكافت آن را شكافتنى .
الإصباح : مصدرى است كه صبح را به آن ناميدهاند . فلقه ؛ يعنى او را از تاريكى بيرون آورد .
السكن : چيزىكه در آن سكونت شود ، نظير خانه . اين واژه از سكون ، متضاد حركت گرفته شده است .
الحسبان به ضمّ حا : وسيلهء شمارش اشيا و اوقات .
المستقر : قرارگاه .
المستودع : جاى وديعت .
متراكب : برخى بالاى برخى ديگر - از ريشهء ركوب گرفته شده - همانند روى هم قرار گرفتن دانههاى گندم و جو در خوشههايشان و همانند دانههاى انار و صنوبر در حالىكه رسيدهاند .
الطلع : جوانه درخت نخل .
قنوان : جمع قنو ، به معناى خوشهء ميوه .
دانية : نزديك ، در دسترس .
المشتبه و المتشابه : هر دو واژه يك معنا دارد و آن اينكه برخى از گياهان از لحاظ