أَخْرِجُوا أَنْفُسَكُمُ الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما كُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَ كُنْتُمْ عَنْ آياتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ .
اين جمله تماما سخن ملائكه است كه با آن ، دروغگويان را در هنگامىكه از دنيا مىروند مورد خطاب قرار مىدهند . اين سخن سرزنشى است براى اين دروغگويان ، به جهت اينكه بر خدا دروغ بسته و حق را انكار كردهاند . در حديث آمده است : « كسى كه بميرد قيامتش برپا شده است » . از اينجاست كه ، برخى از عارفان مىگويند : براى انسان دو قيامت است : قيامت كوچك ، كه مرگ است ، و قيامت بزرگ ، كه روز رستاخيز مىباشد . سرزنش ملائكه به كسانى كه به خدا دروغ مىبندند آن است كه آنها را هنگام مرگ از حالتهاى وحشتناك قيامت مىترسانند .
امام على عليه السّلام فرمود : « مرگ براى انسان باايمان بهسان كندن لباس چركين و باز كردن قيدها و زنجيرها و به جاى آن ، پوشيدن بهترين لباس و سكنا گزيدن در مأنوسترين منزل است . همين مرگ براى كافر ، بهسان كندن لباس زيبا و به جاى آن پوشيدن آلودهترين و بهترين لباس و نيز انتقال از مأنوسترين منزل به وحشتناكترين آن و به بزرگترين عذاب است » .
وَ لَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادى كَما خَلَقْناكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ .
« جئتمونا » به صيغهء ماضى اما به معناى آينده است ؛ يعنى « تجيئوننا » . معناى آيه اين است : انسان در فرداى قيامت ، پروردگارش را طورى ملاقات مىكند كه گويى تازه از شكم مادرش بيرون آمده است و با خود هيچچيز ندارد . آرى ، چهقدر خوب بود كه انسان همانگونه كه از زمين بيرون آمده بود در زمين وارد مىشد [ دفن مىشد ] : نه چيزى به نفعش بود و نه چيزى بر ضرر او ؛ زيرا وى وقتى از زمين بيرون آمد نه طلبكار بود نه بدهكار ؛ لكن وقتى به زمين برمىگردد مسئوليّت تمام كارهايى را كه پيشتر انجام داده ، به عهده دارد ؛ امّا خوشبختانه كسى كه از او بازپرسى مىكند عادل است و بر هيچ فردى ستم نمىكند و با هركس بر طبق كارهايى كه در دنيا انجام داده رفتار مىكند . اگر كار نيك انجام داده ، او را به نيكى پاداش مىدهد و اگر كار زشت انجام داده ، وى را مجازات مىكند .