پايگاههاى جنگى و انبارهاى سلاحهاى ويرانگر تأسيس كردهاند و به پيشرفتهترين و ويرانكنندهترين سلاحها مجهّز شدهاند و سرنوشت ملّتهاى مستضعف ، بانكها ، روزنامهها و مطبوعات ، چاپخانهها و مراكز نشر و توزيع - جز اندكى از آنها - را در دست گرفتهاند ، تا آنجا كه انسان اخلاصمند و امين ، نمىتواند مقالهاى را آزادانه منتشر و يا از رسانهها سخن حقّى را پخش كند . امّا از خيانتكار به هر سو كه روى آورد ، به آغوش باز و احترام از وى استقبال مىشود .
وَ لَقَدْ جاءَكَ مِنْ نَبَإِ الْمُرْسَلِينَ ؛
يعنى ما آنچه را پيامبران از سوى اقوام خود ديدند و اينكه چگونه در برابر تكذيب و آزار آنان صبر كردند و نيز اينكه سرانجام ، اين پيامبران بر تكذيبكنندگان پيروز شدند ، با تو بازگو كرديم . اين سنّت همانگونه كه بر پيامبران سابق جارى بود ، بر تو نيز جارى خواهد شد و كلمات خدا تغييرناپذير است .
وَ إِنْ كانَ كَبُرَ عَلَيْكَ إِعْراضُهُمْ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقاً فِي الْأَرْضِ أَوْ سُلَّماً فِي السَّماءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِآيَةٍ .
اين آيه نظير آيهء ديگرى است كه خداوند خطاب به پيامبرش مىگويد : « . . . نبايد كه جان تو به جهت آنها دچار اندوه شود ؛ زيرا خدا به كارهايى كه مىكنند آگاه است » . « 1 » اين دو آيه ، سوزش و دردى را حكايت مىكنند كه پيامبرش اسلام صلّى اللّه عليه و آله به سبب پذيرفته نشدن دعوت او از سوى مشركان ، تحمّل مىكرد . و نيز هدف اين دو آيه كاستن از درد و رنج پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از سوى قوم خود ، دردها و رنجهايى را متحمل گرديد كه هيچ انسان بردبارى نمىتواند آن را تحمل كند .
او صبر كرد و نه تنها بر آنان نفرين نكرد ، بلكه بر ايشان دعا هم كرد و گفت : « خدايا ! قومم را بيامرز كه نادانند » . بااينوجود ، وى از كفر قوم خود رنج مىبرد . ازاينرو ، خدا او را با اين آيه مخاطب ساخت ، تا درد او را تخفيف دهد و نيز وى را از آنان نااميد و منصرف سازد و آنگاه اندكى انتظار بكشد تا ببيند مجازات تكذيبكنندگان چگونه خواهد بود .
هامش
( 1 ) . فاطر ( 35 ) آيهء 8 .