خالِدِينَ فِيها أَبَداً .
خداوند پس از آنكه سخن عيسى را حكايت مىكند كه او به قومش گفت :
« اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَ رَبَّكُمْ »
، به طور كلّى تمام راستگويان را به نيكى وصف مىكند و بيان مىدارد كه هر كس در اين جهان راست بگويد ، در جهان ديگر سود خواهد برد و پاداش او بهشتهايى است كه در آنها نهرها جارى است . اين سخن خداوند ، يك نوع گواهى از سوى او بر درستى گفتار و كردارهاى عيسى عليه السّلام محسوب مىشود و نيز بر اينكه وى رسالت پروردگارش را به طور كامل انجام داده و هر كس كه كافر و مشرك شود ، تنها خودش مسئول خواهد بود .
رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ .
خشنودى خدا از بندهء خود ، بدينمعناست كه بهشت ، نعمت و مقام ارجمند به وى مىدهد . خشنودى بنده از خدا بدين معناست كه او از هر نعمتى كه خدا به وى عطا كند خوشحال است . رازى مىگويد : « در خشنودى خداوند اسرار شگفتآورى است كه قلمها از نوشتن آن ناتوانند . خدا ما را از جملهء شايستگان آن قرار دهد » . آرى ، هيچكس اهل آن نخواهد بود ، مگر پس از اينكه بهاى آن را بپردازد و بهاى آن هم اين است كه شعار خريدار در هر چيزى ، « لا إله الّا اللّه » باشد ؛ يعنى حتّى اگر بدنش با قيچى پارهپاره و با ارّه تكّهتكّه شود ، خشم خدا را فراهم نكند . چنانكه سرور دو جهان عرض مىكند : « اگر تو بر من خشم نكنى باكى ندارم » . و نيز همانگونه كه فرزند او ، حسين شهيد عليه السّلام مىگويد :
« خشنودى خدا ، خشنودى ما اهل بيت است . بر بلاى او صبر مىكنيم و همو پاداش صابران را به ما مىدهد » .
لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما فِيهِنَّ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ .
كسى كه چنين توانى و چنين ملكى داشته باشد به هر كس كه از او خشنود باشد ، بدون حساب مىبخشد .