راستگويى
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 119 تا 120 ]
قالَ اللَّهُ هذا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 119 ) لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما فِيهِنَّ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 120 )
خدا گفت : اين روزى است كه راستگويان را راستى گفتارشان سود دهد . از آن آنهاست بهشتهايى كه در آن نهرها جارى است . همواره در آن جاويدان خواهند بود . خدا از آنان خشنود است و آنان نيز از خدا خشنودند . و اين كاميابى بزرگى است . ( 119 )
از آن خداست فرمانروايى آسمانها و زمين و آنچه ميان آنهاست و او بر هر كارى تواناست . ( 120 )
اعراب
« هذا »
مبتدا و
« يَوْمُ »
خبر و جمله مفعول
« قالَ »
است . جملهء
« يَنْفَعُ »
مجرور به اضافه
« يَوْمُ »
. همچنين جايز است كه « يوم » منصوب خوانده شود ، بنابراين كه ظرف و متعلّق به محذوف باشد و آن محذوف خبر
« هذا »
و تقدير آن : « هذا واقع يوم ينفع » است .
تفسير
قالَ اللَّهُ هذا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ