و چهار فرزندش و نيز برادرزنش همگى به شهادت رسيدند . پس از جنگ ، همسر او به احد آمد و شوهر ، برادر و فرزندانش را روى شترى بار كرد و به سوى مدينه آمد .
وقتى زنان او را ديدند ، از اخبار جنگ از وى پرسيدند . او گفت : امّا پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله سالم است و ديگر ، تمام مصيبتها آسان مىباشد . زنها پرسيدند : اين جنازهها ، چه كسانى هستند ؟ او گفت : اينان ، فرزندان من ، شوهر من و برادر من هستند كه به افتخار شهادت رسيدهاند و اينك من آنها را حمل مىكنم تا به خاك بسپارم .
اينها نمونههايى است كه ما آنها را ارائه داديم تا نشان دهد كه ميان حواريان محمّد صلّى اللّه عليه و آله و حواريان ديگر پيامبران ، تفاوت از كجا تا به كجاست . اگر بگوييم : هيچ پيامبرى به طور مطلق ، موفق نشد كه اصحابى همچون اصحاب باوفاى محمّد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله داشته باشد ، سخنى به گزاف نگفتهايم . و رمز اين موفقيت در شخصيت و عظمت رسالت او نهفته است .
آيهء سوم :
قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ تَكُونُ لَنا عِيداً لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا وَ آيَةً مِنْكَ وَ ارْزُقْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ .
وقتى عيسى عليه السّلام ديد ، حواريان بر نزول مائده پافشارى مىكنند و نيز يقين پيدا كرد كه هدف آنان لجاجت و عاجز ساختن او نيست ، همچون بندهء فرمانبردار و فروتن در برابر مولاى خود ، دست به دعا برداشت و ندا در داد : اى پروردگار ما ! . . . و از تو . . . و تو . . . عيسى عليه السّلام با اين دعاى خود ، خواست هر شبههاى را بر طرف سازد و هر تصورى را مبنى بر اينكه در آوردن مائده عيسى دست داشته و اين ، كار خود اوست و نه كار خداى يكتا و يگانه تكذيب كند . مقصود از واژهء آيه ، معجزه و مقصود از كلمهء عيد ، سرور و شادمانى است .
آيهء چهارم :
قالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُها عَلَيْكُمْ فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذاباً لا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ .
خداى سبحان دعاى عيسى عليه السّلام را مستجاب كرد ، تا اعتماد اصحابش به او و ايمان آنها به نبوت او افزايش يابد و نيز درصورتىكه مخالفت كنند ،