پيمان بنى اسرائيل
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 70 تا 71 ]
لَقَدْ أَخَذْنا مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ أَرْسَلْنا إِلَيْهِمْ رُسُلاً كُلَّما جاءَهُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى أَنْفُسُهُمْ فَرِيقاً كَذَّبُوا وَ فَرِيقاً يَقْتُلُونَ ( 70 ) وَ حَسِبُوا أَلاَّ تَكُونَ فِتْنَةٌ فَعَمُوا وَ صَمُّوا ثُمَّ تابَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوا وَ صَمُّوا كَثِيرٌ مِنْهُمْ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ ( 71 )
ما از بنى اسرائيل پيمان گرفتيم و پيامبرانى برايشان فرستاديم . هرگاه كه پيامبرى چيزى مىگفت كه با خواهش دلشان موافق نبود ، گروهى را تكذيب مىكردند و گروهى را مىكشتند . ( 70 )
و پنداشتند كه عقوبتى نخواهد بود . پس كور و كر شدند سپس خداوند بر آنها بازگشت ، ديگر بار بيشتر آنها كور و كر شدند . هرچه مىكنند خدا مىبيند . ( 71 )
واژگان
الفتنة : مقصود از آن در اينجا ، مجازات است .
اعراب
لام در «
لَقَدْ
» در جواب قسم محذوف واقع شده و تقدير : « و اللّه لقد » است . «
تَكُونَ
» تامّه و «
فِتْنَةٌ
» فاعل آن مىباشد . مصدر مؤول از ان و مابعدش مفعول است براى « حسبوا » و به معناى « حسبوا عدم الفتنة » مىباشد . «
كَثِيرٌ
» بدل از واو
« فَعَمُوا وَ صَمُّوا »
است .