سخن خدا :
« أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاةِ »
قصر در عدد ركعات و تغيير در شكل نماز بر حسب آنچه ضرورت اقتضا كند است .
نماز خوف شرايطى دارد : مهمترين آنها اين است كه دشمن داراى نيرويى باشد كه بتواند به مسلمانان حمله كند . چگونگى برگزارى نماز خوف را ، شهيد ثانى در لمعه چنين گفته است : چگونگى برگزارى نماز خوف زياد است و به ده صورت مىرسد . . .
نماز خوف ، هم با جماعت درست است و هم در حال تنهايى . . . صاحب شرايع صورت نماز خوف را در حال تنهايى عينا چنين بيان كرده است :
« نماز مطارده ، كه آن را نماز خوف مىنامند ، در وضعيتى برگزار مىشود كه مسلمانان رودرروى دشمن و در حال جنگ تنبهتن با او باشند . در چنين حالتى ، شخص نمازگزار هرگونه كه برايش امكانپذير باشد نماز مىخواند : ايستاده ، يا در حال راه رفتن و يا درحالىكه سوار است ، درحالىكه تكبيرة الاحرام را مىگويد بايد رو به قبله باشد . آنگاه اگر برايش امكان داشته باشد ، اين وضعيت را ادامه دهد ، و گرنه به مقدارى كه برايش امكان دارد ، صورت را به سمت قبله نمايد . اگر رو به قبله بودن براى شخص امكانپذير نباشد به هرجهتى كه امكان دارد نماز بخواند . اگر نمىتواند از مركب سوارى ، خود پياده شود ، در حال سواره ، نماز بخواند و بر قربوس زين اسبش سجده كند و اگر برايش ممكن نباشد به جاى سجده اشاره كند و اگر مىترسد با گفتن تسبيح نماز را به جاى آورد و ركوع و سجده از وى ساقط است و به جاى هر ركعت بگويد : « سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله إلّا اللّه و اللّه أكبر » .
برگزارى نماز با كيفيت فوق براى اثبات اين موضوع كافى است كه نماز ، واجب و لازم است ، نه در هنگام جنگ ساقط مىشود و نه در هنگام احتضار و . . . اما انسان مكلف آن را از لحاظ مقدار و چگونگى برحسب توان خود انجام مىدهد .
وَ إِذا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاةَ فَلْتَقُمْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَ لْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ .
اين آيه بيانى است براى نماز خوف در حال جماعت و معنايش اين است : اى محمّد !