برتابد . در دنيا و آخرت زيان بيند و آن زيانى آشكار است » .
امام على عليه السّلام فرمود : « ستايش پس از آزمايش است » . فرزند او ، امام حسين عليه السّلام فرمود : « مردم بنده دنيا هستند و دين مزمزهء زبان آنهاست ، تا هنگامى دين دارند ، كه زندگىشان داير باشد و هنگامى كه به دشوارىها آزمايش شوند ، شمار دينداران اندك خواهد بود » . پيامبر بزرگوار صلّى اللّه عليه و آله در هنگام شادمانى مىگفت : « الحمد للّه المنعم المفضل » و در هنگام سختى مىگفت : « الحمد للّه على كلّ حال » . اين سخن اشاره بدان دارد كه او به خدا ايمان دارد و به مقدّرات او خشنود است ، حتّى در حالت گرفتارى و سختى ؛ همانند فرزند شايستهاى كه حتّى در هنگامى كه پدرش او را براى تأديب ، تنبيه مىكند ، همچنان بر صميميت و دوستى با پدر خود باقى است .
امام على عليه السّلام گفت : « اگر با همين شمشيرم بينى مؤمن را ببرم كه مرا دشمن دارد ، دشمنى نخواهد داشت » . فرزند او ، امام زين العابدين عليه السّلام در هنگامى كه گرفتار سختى مىشد ، مىفرمود : « اى خداى من ! كداميك از دو حالت براى شكر تو سزاوارتر است ؟ كداميك از دو وقت براى سپاس تو شايستهتر است ؟ آيا وقت سلامت كه تو آن را گوارايم ساختى ؟ و يا وقت بيمارى كه مرا بدان مىآزمايى ؟ خداوندا ! با بيرون بردن از اين بيمارى ، عفو خود را شامل حالم گردان و با رهايى از اين گرفتارى ، گشايش عطا كن » .
وَ يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُضِلَّهُمْ ضَلالًا بَعِيداً .
اين آيه دليلى آشكار بر آن است كه شرّ از سوى شيطان است ، نه از سوى رحمان و هر انديشهاى كه تو را به شرّ ( بدى ) وادارد ، شيطان ناميده مىشود . خداى متعال گفته است :
« الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ . مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ ؛
آنكه در دلهاى مردم وسوسه مىكند ، خواه از جنّيان باشد يا از آدميان » . در حديث است : « وقتى كه شيطان به تو گويد : چهقدر نمازت زياد است ، به او بگو : غفلتم بيشتر است و هرگاه بگويد : كارهاى نيك تو بسيار است . بگو : گناهانم زيادتر است و هرگاه بگويد : چهقدر زيادند كسانىكه به تو ستم مىكنند . بگو : كسانى