دعوت كرد ؛ امّا آنان همچنان بر دشمنى پاى مىفشردند :
وَ يَقُولُونَ سَمِعْنا وَ عَصَيْنا وَ اسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ . . . ؛
و مىگفتند : شنيديم و عصيان مىورزيم و بشنو و كاش ناشنوا گردى ؛ بدين معنا كه كسى سخن تو را گوش نمىدهد و از تو اطاعت نمىكند . البتّه اين رفتار ، از عناصر پليد و سرچشمههاى تبهكارى هيچ تعجبى ندارد .
وَ راعِنا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَ طَعْناً فِي الدِّينِ .
مفسّران گفتهاند : يهوديان به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله گفتند :
« راعِنا »
درحالىكه آنها معناى ظاهرى اين واژه را ، كه عبارت از مراقبت و گوش دادن است ، قصد نداشتند ، بلكه از اين واژه ، معناى حماقت را اراده مىكردند و اين ، طعنه زدن به دين است . ما پيشتر در هنگام تفسير آيهء 104 سورهء بقره ، دربارهء لفظ
« راعِنا »
سخن گفتيم .
وَ لَوْ أَنَّهُمْ قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا وَ اسْمَعْ وَ انْظُرْنا لَكانَ خَيْراً لَهُمْ وَ أَقْوَمَ .
از آنجا كه اين سخن بهتر و به عدالت نزديكتر و سالمتر بود ، از آن اعراض كردند و آن را بر زبان نياوردند . فخر رازى در تفسير اين آيه گفته است : « معناى آيه آن است كه اگر آنها به جاى
« سَمِعْنا وَ عَصَيْنا » ،
« سَمِعْنا و أَطَعْنا »
مىگفتند بهتر بود ؛ زيرا آنان مىدانند كه تو راست مىگويى . و نيز به جاى
« وَ اسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ »
تنها « و اسمع » و به جاى
« راعِنا » ،
« انظرنا » مىگفتند ؛ يعنى به ما مهلت بده تا سخنانت را بفهميم ؛ اگر آنها چنين مىگفتند ، در پيشگاه خدا ، برايشان بهتر و به عدالت و صواب نزديكتر بود .
وَ لكِنْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ .
خدا به سبب كفر و مخالفتشان با حق و تعصّبشان به باطل ، آنان را لعنت كرد . لعنت خدا ، همان قهر و خشم اوست .
فَلا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا .
در طول تاريخ ، مردم از تمامى قبيلهها و پيروان ديگر اديان ، به اسلام گرويدند ، به جز يهود كه جز شمار اندكى از آنها ، نظير عبد اللّه بن سلام و برخى يارانش ، اسلام نياوردند ، بلكه با اسلام و مسلمانان جنگيدند و همچنان نيز با تمام وسايل و نيرنگها عليه اسلام توطئه مىكنند . اين عمل يهوديان بزرگترين دليل بر حقانيّت و صداقت اسلام است . جاى بسى شگفتى است كه رهبران و مبلّغان اسلامى