تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 297

مساهمون:

ص٢٩٧
آنان در دل خود چيزى را پنهان مىدارند كه نمىخواهند براى تو آشكارش سازند . مىگويند : اگر ما را اختيارى بود ، اين‌جا كشته نمىشديم . بگو : اگر در خانه‌هاى خود هم مىبوديد كسانىكه كشته شدن بر آنها مقرّر شده است از خانه به قتلگاهشان بيرون مىرفتند . خدا آنچه را در سينه داريد مىآزمايد و دل‌هايتان را پاك مىگرداند و خدا به آنچه در دل‌هاست آگاه است . ( 154 ) از ميان شما آنان‌كه در روز مقابلهء آن دو گروه بگريختند ، به سبب پاره‌اى از اعمالشان شيطان آنها را به خطا افكنده بود . اينك خداوند عفوشان كرد كه او آمرزنده و بردبار است . ( 155 )

واژگان

صعود : در اين‌جا به معناى راه رفتن بر زمين است . گفته مىشود : « أصعد من مكّة الى المدينة ؛ از مكه به مدينه رفت » . لا تلوون : متوجّه نمىشويد . گفته مىشود : « فلان لا يلوى على شىء ؛ به آن‌چيز توجّه نمىكند و از آن باكى ندارد » . اخراكم و اخراياتكم : آخر شما . ثواب : پاداش و غالبا در خير به كار مىرود . به كار رفتن آن در شر نيز جايز است . غمّ : تنگ شدن سينه . يغشى : به معناى پوشاندن است . مضاجع : در اين‌جا ، مراد محلّ رزم است . ذات الصّدور : اسرار است . استزلّهم : آنان را در لغزش و خطا انداخت .

اعراب

« إِذْ تُصْعِدُونَ » ،
« إِذْ »
ظرف زمان و متعلّق به
« عَفا »
در آيهء قبل است .
« لِكَيْلا »
مصدر