خدا چگونه كافران را هدايت مىكند
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 86 تا 89 ]
كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْماً كَفَرُوا بَعْدَ إِيمانِهِمْ وَ شَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَ جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ( 86 ) أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ ( 87 ) خالِدِينَ فِيها لا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ ( 88 ) إِلاَّ الَّذِينَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 89 )
چگونه خدا هدايت كند قومى را كه نخست ايمان آوردند و به حقّانيت رسول شهادت دادند و دلايل و آيات روشن را مشاهده كردند ، سپس كافر شدند ؟ خدا ستمكاران را هدايت نمىكند . ( 86 )
جزايشان اين است كه لعنت خدا و فرشتگان و همهء مردم بر آنان باشد . ( 87 )
جاويد در جهنّم بمانند و از عذابشان كاسته نشود و مهلتشان ندهند . ( 88 )
مگر آنانكه از آن پس توبه كنند و به صلاح آيند ، زيرا خدا آمرزنده و مهربان است . ( 89 )
اعراب
« كَيْفَ »
در اصل براى پرسش از احوال است ، لكن در اينجا به معناى انكار مىباشد . محلّ آن نصب است ، زيرا مفعول مطلق براى
« يَهْدِي »
است ؛ يعنى « أية هداية يهدى اللّه » . جملهء
« شَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ »
عطف است بر
« بَعْدَ إِيمانِهِمْ » ؛
چراكه عطف فعل بر اسم ، در صورتى كه اسم به معناى فعل باشد ، جايز است .
« بَعْدَ إِيمانِهِمْ »
در اينجا به معناى « بعد أن آمنوا » است .