بر شريعت خداوند عرضه مىدارد و معيار فعل و ترك را مبتنى بر آن مىداند ، همهء اين افراد درحقيقت و درواقع از شيطان رجيم به خدا پناه بردهاند .
نيرومندترين و روشنترين چيزى كه پناهبردن به خدا را نشان مىدهد آن است كه انسان به آفريدگار خود اعتماد كند و يقين داشته باشد كه بندهء خدا نه زيانى مىتواند برساند و نه سودى و بهطور كلى چيزى وجود ندارد كه انسان را از عنايت و مواظبت خداوند بىنياز سازد ؛ زيرا تجربهها به ما نشان داده است كه هركس از غيرخدا عزّت بخواهد ذليل مىشود و كسىكه به غير او پناه برد نااميد مىگردد و نيز با پناهبردن به حاكمان ، يا گروه يا خزانههاى ثروتمندان نمىتوان به آرزوها دست يافت ، بلكه تنها خداى يكتا و بىهمتاست كه مىتواند آرزوهاى آدمى را برآورده سازد .
شيطان كيست ؟
ما شيطان را رودرروى خود نديدهايم ؛ ولى چون وحى از او خبر داده است بايد وجودش را باور كنيم . البته ما وظيفه نداريم كه دربارهء هويّت ، شكل ، طول و عرض او جستجو و پرسش كنيم . آرى ، خدا او را در كتاب عزيز خود ، چنين وصف مىكند :
« شيطان مردم را گمراه مىسازد و آنانرا از اطاعت خدا و انجامدادن كار نيك منصرف مىكند » . بنابراين ، هر وسوسهاى يا انسانى كه ميان تو و فرمانبردارى از خدا و كار نيك حايل شود و تو را با گناه و كار زشت فريب دهد و نيز چهرهء باطل و گمراهى را زيبا جلوه دهد و به ظاهر لباس هدايت و حقيقت بر آن بپوشاند ، همو شيطان مرئى يا نامرئى است .
خندهآور است كه آدميان شيطان سيرت از شرّ شيطان به خدا پناه مىبرند و بدينترتيب بهطور ناخودآگاه به خودشان پناه مىبرند ؛ نظير كسىكه قرآن مىخواند حال آنكه قرآن او را لعنت مىكند ، چنانكه در حديث آمده است . توضيح مطلب اين كه قرآن فرد دروغگو و خيانتكار را لعنت مىكند و از آنجا كه او اين سخن را در قرآن