وَ اللَّهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ ؛
يعنى خدا تنگدستى مىدهد و توانگرى مىبخشد .
مقصود اين است كه خداوند به سبب نيازمندى ، بندگانش را به بخشش تشويق نكرده ، چراكه او بىنياز است و آنان نيازمند ، بلكه هدف خدا اين است كه آنها را به كار نيك ترغيب و تشويق كند .
وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ؛
به سوى خدا برمىگرديد . آنگاه ، او نيكوكار را به سبب نيكى كردن ، پاداش و بدكار را به سبب بدكردن ، كيفر مىدهد .