اسلام با ظلم و فساد مىجنگد
برخى از روشنفكرانى كه نسبت به اسلام تعصّب و غيرت مىورزند تلاش مىكنند كه به هر نحوى ، حتّى اگر با شيوهء قرآن تضاد داشته باشد ، از آن به دفاع برخيزند ، گفتهاند : اسلام ، جنگيدن با هيچ فردى را اجازه نمىدهد ، مگر با كسىكه بر جنگ پافشارى و آن را آغاز كند . به گفتهء اينها ، جنگهاى اسلام در دوران پيامبر صلّى اللّه عليه و إله دفاعى بودند ، نه تهاجمى . آنان به چند آيه استدلال كردهاند ؛ از جملهء آنها همين آيه است :
« وَ قاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يُقاتِلُونَكُمْ »
و آيهء :
« وَ قاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَما يُقاتِلُونَكُمْ كَافَّةً » .
« 1 » آنچه اين روشنفكران را وادار به دادن اين نظريّه كرده ، شعارى است كه دشمنان اسلام مىدهند و آن اينكه اسلام دين جنگ است ، نه دين صلح [ و براى اثبات ادّعاى خود ] ، جنگهاى پيامبر بزرگوار صلّى اللّه عليه و إله را دليل مىآورند .
امّا حقيقت آن است كه اسلام جنگ را در چند مورد اجازه داده است كه از اين قرارند :
1 . به منظور دفاع از جان .
2 . جنگ عليه تجاوزگران . خداوند در آيه نهم سورهء حجرات فرموده است :
« وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما فَإِنْ بَغَتْ إِحْداهُما عَلَى الْأُخْرى فَقاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلى أَمْرِ اللَّهِ » .
3 . جنگ به منظور نابودى كسانى كه نسبت به خدا كافرند . خداوند در آيهء 29 سورهء توبه فرموده است :
« قاتِلُوا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَ لا يُحَرِّمُونَ ما حَرَّمَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ لا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَ هُمْ صاغِرُونَ » .
پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و إله فرمود : « من تا آنجا به جنگ با مردم مأمور شدم كه بگويند : لا إله إلّا اللّه و اگر اين كلمه را گفتند ، خون و مالشان در امان است » . لكن اين
هامش
( 1 ) . توبه ( 9 ) آيهء 36 .