اجابت دعا
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 186 ]
وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَ لْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ ( 186 )
چون بندگان من دربارهء من از تو بپرسند ، پس به درستى كه من نزديكم و به نداى كسىكه مرا بخواند پاسخ مىدهم . پس به نداى من پاسخ دهند و به من ايمان آورند تا راه راست يابند . ( 186 )
اعراب
« دَعانِ »
با ياى متكلّم بوده و « ياء » به سبب تخفيف حذف شده است ؛ نظير آيهء
« فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ »
« 1 » كه در تقدير « فاعبدونى » است .
تفسير
وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ .
برخى گفتهاند : مردى اعرابى به خدمت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله آمد و گفت : آيا پروردگار ما نزديك است تا با او راز گوييم و يا دور است تا ندايش كنيم ؟ آيهء فوق در پاسخ اين اعرابى نازل شد .
هامش
( 1 ) . عنكبوت ( 29 ) آيهء 56 .