وقتى آنان از آن پيروى كنند ، خدا را اطاعت كردهاند و پس از اطاعت مورد سؤال قرار نخواهند گرفت .
خلاصهء سخن آنكه ، هركس از سخن خدا و پيامبر صلّى اللّه عليه و إله اطاعت كند ، از حقّى اطاعت كرده كه با دليل ثابت شده است ، خواه از آن دليل آگاه باشد يا نباشد ، تنها كافى است اجمالا بداند كه دليل صحيحى وجود دارد كه مجتهدان و كارشناسان آن را مىشناسند . حتّى اگر كسى از حق پيروى كند بدون آنكه علم به حق بودن آن داشته باشد ، به سبب اينكه آن را نياموخته است مجازات نمىشود . البته مستحقّ ستايش و پاداش نيز نخواهد بود . آيهء پانزدهم سورهء لقمان براين موضوع دلالت دارد :
« وَ إِنْ جاهَداكَ عَلى أَنْ تُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما » ؛
چراكه مفهوم مخالف اين آيه اين است كه اگر آن دو به كوشش از تو بخواهند كه به خدا ايمان بياورى و تو بدون شناخت و آگاهى اطاعت كردى ، هيچگونه ايرادى برتو نيست . ما قبلا در تفسير آيهء 167 همين سوره در بخش « تقليد از پيشوايان چهارگانه » دربارهء تقليد از پيشوايان چهارگانه سخن گفتيم ؛ به آنجا رجوع كنيد .