مقايسه با فضاى خالى و لايتناهى ، همانند حجم يك مگس كوچك است در مقايسه با كرهءزمين . تمام اين ستارگان و كهكشانها با تعادل و نظم خاصى در حال گردش و حركتند . اين ، يك نمونه از ميليونها ميليون نمونهء قدرت و عظمت خداوند است كه دانش جديد آن را كشف كرده است . آيهء شريف ، هنوز هم دانشمندان مكتشف را مخاطب قرار داده و به آنان مىگويد :
« وَ ما أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا ؛
« 1 » و از دانش مگر به مقدار كمى داده نشدهايد » .
زمين
زمين ، كرهاى است معلّق در هوا كه در هر 24 ساعت يكبار پيرامون محور خود مىچرخد و درنتيجه ، شب و روز به وجود مىآيد و نيز در هرسال يكبار پيرامون خورشيد مىچرخد و درنتيجه ، فصول چهارگانه تشكيل مىشوند . محيط زمين را يك لايهء گازى احاطه كرده است كه گازهاى لازم براى ادامهء حيات را دربر دارد . اين لايهء گازى درجهء گرماى مناسب براى زندگى را كنترل مىكند و بخار آب را از اقيانوسها مىگيرد و به مسافتهاى دوردست قارههاى جهان منتقل مىسازد ، تا در آنجا باران ببارد .
اگر قطر زمين از آنچه در حال حاضر است ، كوچكتر مىبود ، نمىتوانست تعادل خود را حفظ كند و درجهء گرماى آن به حدّ كشنده مىرسيد و اگر قطر آن بزرگتر از آنچه همه اكنون است مىبود ، نيروى جاذبهاش نسبت به اجسام افزايش پيدا مىكرد و اين افزايش تا حدّ زيادى بر زندگى در سطح زمين اثر مىگذاشت . اگر فاصلهء زمين از خورشيد بيش از مسافت كنونى مىبود ، از درجهء گرما كه آن را از خورشيد مىگيرد كاسته مىشد و اگر اين فاصله كمتر از حدّ كنونى مىبود ، گرماى زمين افزايش مىيافت و در هردو حالت ، زندگى بر روى زمين امكانپذير نبود .
هامش
( 1 ) . اسراء ( 17 ) آيهء 85 .