ابراهيم عليه السّلام هيچ سودى براى يهود و نصارا ندارد ، امّا در اينجا براى اين امر آمده است كه اعمال يهود و نصارا با عقيدهء ابراهيم و عمل او در تضاد است .
بنابراين ، ادّعاى آنان مبنى براينكه پيرو كيش ابراهيم هستند ، دروغ محض است و ما دربارهء علّت تكرار در قرآن در هنگام تفسير آيهء 48 سخن گفتيم .
گواهى دادن
بر هر بالغ و عاقلى واجب است كه هرگاه براى گواهى دادن فراخوانده شود ، آن را اجابت كند و بپذيرد و بدون عذر ، خوددارى كردن از آن جايز نيست . خداوند در آيهء 282 سورهء بقره فرموده است : « . . . و شاهدان چون به شهادت دعوت شوند ، نبايد كه از شهادت خوددارى كنند . . . » . امام صادق عليه السّلام فرمود : « هرگاه كسى تو را براى گواهى دادن بر دين و يا حقّى دعوت كند ، نبايد از آن خوددارى كنى » .
وجوب پذيرفتن مسئوليت شهادت ، اقتضا دارد كه اداى آن واجب و پنهان كردن آن حرام باشد . خدا فرموده است : « شهادت را كتمان مكنيد . هركس كه شهادت را كتمان كند ، به دل گناهكار است » « 1 » و نيز فرموده است : « چه كسى ستمكارتر از كسىكه شهادت را كتمان مىكند » .
امام صادق عليه السّلام فرمود : « كسىكه در ذمّهاش شهادتى باشد و بدان دعوت شود ، مبادا از دادن شهادت خوددارى كند و بايد در اين شهادت [ به ديگران ] اندرز دهد و ملامت ملامتگران بر وى اثر نگذارد » .
شايان يادآورى است كه اگر شاهد ، بيم آن داشته باشد كه با اداى شهادت ، ضررى متوجّه او و يا افراد بيگناه ديگر مىشود ، برايش جايز است كه از شهادت خوددارى كند ؛ زيرا در اسلام ضرر زدن جايز نيست ، بهعلاوه ، اجماع و احاديث خاص نيز در اينباره وارد شده است .
هامش
( 1 ) . بقره ( 2 ) آيهء 283 .