2 . امر به دادن زكات .
3 . تشويق به انجام دادن كار نيك بهطوركلى . در تفسير المنار آمده است : اين آيه در آغاز ، حكم خاصى را دربر دارد كه عبارت است از : امر به نماز و زكات . آنگاه حكم كلى و مستقلى را بيان مىكند كه آن حكم خاص پيشين را نيز دربر دارد و اين از شيوههاى بيانى قرآن است كه نمىتوان براى آن در جاى ديگر همانند پيدا كرد . مراد از جملهء
« تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ »
آن است كه پاداش عمل نيك را دريافت خواهيد كرد ، نه خود عمل را - چنانكه برخى گفتهاند - زيرا اعمال باقى نمىماند .
سؤال : ما در قرآن مىبينيم كه هميشه امر به نماز را با امر به زكات توأم مىآورد ، راز اين كار چيست ؟
پاسخ : نماز ، عبادت روحى و معنوى است و زكات ، عبادت مالى . كسىكه براى خشنودى خداوند زكات بدهد ، به آسانى مىتواند جان خود را نيز در راه او ببخشد .
نماز و نسل جوان
بسيارى از جوانان نسل حاضر ، به دين و پيروان آن اهمّيت نمىدهند . برخى از آنان آشكارا مىگويند : ماوراى طبيعت ، چيزى وجود ندارد . برخى ديگر مىگويند :
ماوراى طبيعت گردانندهء حكيمى وجود دارد ؛ لكن نه روزهاى از سوى او واجب شده و نه نمازى . اين دو گروه از لحاظ كفر و الحاد در پيشگاه خداوند يكسانند ؛ زيرا هركس نماز را با اين اعتقاد كه از سوى خدا واجب نيست ترك كند ، به اجماع علماى مسلمان ، درست همانند كسى است كه وجود خدا را انكار كند .
البته ما علماى دين از كفر جوانان و بىتوجّهى آنان به دين بسيار ناراحت و غمگين هستيم و معتقديم كه آنها بر دين شوريدهاند و در اين مورد حكم صادر مىكنيم بدون آنكه هيچكارى انجام دهيم و يا راه قانعكنندهاى پيشپاى آنها بگذاريم .
منظورم اين است كه ما بايد كارهاى گروهى سودمندى براى هدايت جوانان انجام