مسأله 2522 - زنى كه عدّه او سه ماه است ، اگر اول ماه طلاقش بدهند بايد سه ماه هلالى ؛ يعنى از موقعى كه ماه ديده مىشود تا سه ماه ، عدّه نگهدارد . و اگر در بين ماه طلاقش بدهند ، بايد باقى ماه را با دو ماه بعد از آن و نيز كسرى ماه اول را از ماه چهارم عدّه نگهدارد تا سه ماه تمام شود ، مثلًا اگر غروب روز بيستم ماه طلاقش بدهند و آن ماه بيست و نُه روز باشد بايد نه روز باقى ماه را با دو ماه بعد از آن و بيست روز از ماه چهارم عدّه نگهدارد ، و احتياط مستحب آن است كه از ماه چهارم بيست و يك روز عدّه نگهدارد تا با مقدارى كه از ماه اول عدّه نگهداشته سى روز شود .
مسأله 2523 - اگر زن آبستن را طلاق دهند ، عدّهاش تا دنيا آمدن يا سقط شدن بچهء او است ، بنابراين اگر مثلًا يك ساعت بعد از طلاق بچهء او به دنيا آيد ، عدّهاش تمام مىشود .
مسأله 2524 - زنى كه نُه سالش تمام شده و يائسه نيست اگر صيغه شود مثلًا يك ماهه ، يا يك ساله شوهر كند ، چنانچه شوهرش با او نزديكى نمايد و مدت آن زن تمام شود يا شوهر مدت را به او ببخشد بايد عدّه نگه دارد ، پس اگر حيض مىبيند بنابر احتياط واجب بايد به مقدار دو حيض « 1 » يا به مقدار دو پاكى هر كدام كه بيشتر است عدّه نگه دارد و شوهر نكند و اگر حيض نمىبيند ، احتياط واجب آن است كه چهل و پنج روز از شوهر كردن خوددارى نمايد .
مسأله 2525 - ابتداى عدّهء طلاق از موقعى است كه خواندن صيغهء طلاق تمام مىشود ، چه زن بداند طلاقش دادهاند يا نداند ، پس اگر بعد از تمام شدن عدّه بفهمد كه او را طلاق دادهاند ، لازم نيست دوباره عدّه نگهدارد .
هامش
( 1 ) - دو حيض كامل عدّه او است و احتياط واجب نيست و اگر حيض نمىبيند چهل و پنجروز است بنابر اقوا .