مسأله 2516 - اگر مرد بخواهد زن خود را كه به واسطهء مرضى حيض نمىبيند طلاق دهد ، بايد از وقتى كه با او نزديكى كرده تا سه ماه از جماع با او خوددارى نمايد و بعد او را طلاق دهد .
مسأله 2517 - طلاق بايد به صيغهء عربى صحيح خوانده شود و دو مرد عادل آن را بشنوند و اگر خود شوهر بخواهد صيغهء طلاق را بخواند و اسم زن او مثلًا فاطمه باشد بايد بگويد :
« زَوْجَتِي فاطِمَةُ طالِقٌ »
( يعنى زن من فاطمه رها است ) و اگر ديگرى را وكيل كند آن وكيل بايد بگويد :
« زَوْجَةُ مُوكِّلِي فاطِمَةُ طالِقٌ » .
مسأله 2518 - زنى كه صيغه شده ، مثلًا يك ماهه يا يك ساله او را عقد كردهاند طلاق ندارد ، و رها شدن او به اين است كه مدتش تمام شود ، يا مرد مدت را به او ببخشد به اين ترتيب كه بگويد : مدت را به تو بخشيدم و شاهد گرفتن و پاك بودن زن از حيض لازم نيست .
عدّهء طلاق
مسأله 2519 - زنى كه نُه سالش تمام نشده و زن يائسه عدّه ندارد ؛ يعنى اگرچه شوهرش با او نزديكى كرده باشد ، بعد از طلاق مىتواند فوراً شوهر كند .
مسأله 2520 - زنى كه نُه سالش تمام شده و يائسه نيست اگر شوهرش با او نزديكى كند و طلاقش دهد ، بعد از طلاق بايد عدّه نگهدارد ؛ يعنى بعد از آن كه در پاكى طلاقش داد به قدرى صبر كند كه دو بار حيض ببيند و پاك شود ، و همين كه حيض سوم را ديد عدّه او تمام مىشود و مىتواند شوهر كند . ولى اگر پيش از نزديكى كردن با او طلاقش بدهد عدّه ندارد ؛ يعنى مىتواند بعد از طلاق فوراً شوهر كند .
مسأله 2521 - زنى كه حيض نمىبيند اگر در سن زنهايى باشد كه حيض مىبينند ، چنانچه شوهرش او را طلاق دهد ، بايد بعد از طلاق تا سه ماه عدّه نگهدارد « 1 » .
هامش
( 1 ) - اگر شوهرش با او نزديكى كرده باشد .