احكام طلاق
[ شروط صحت طلاق ]
مسأله 2507 - مردى كه زن خود را طلاق مىدهد ، بايد بالغ « 1 » و عاقل باشد ، و به اختيار خود طلاق دهد ، و اگر او را مجبور كنند كه زنش را طلاق دهد طلاق باطل است ، و نيز بايد قصد طلاق داشته باشد ، پس اگر صيغهء طلاق را به شوخى بگويد صحيح نيست .
مسأله 2508 - زن بايد در وقت طلاق از خون حيض و نفاس پاك باشد و شوهرش در آن پاكى با او نزديكى نكرده باشد و تفصيل اين دو شرط در مسائل آينده گفته مىشود .
مسأله 2509 - طلاق دادن زن در حال حيض يا نفاس درسه صورت صحيح است :
اول : آن كه شوهرش بعد از ازدواج با او نزديكى نكرده باشد .
دوم : معلوم باشد آبستن است ، و اگر معلوم نباشد و شوهر در حال حيض طلاقش بدهد ، بعد بفهمد آبستن بوده ، احتياط واجب « 2 » آن است كه دوباره او را طلاق دهد .
سوم : مرد به واسطهء غايب بودن « 3 » نتواند بفهمد كه زن از خون حيض يا نفاس پاك است يا نه .
هامش
( 1 ) - بنابر احتياط واجب .
( 2 ) - واجب نيست .
( 3 ) - يا مشقّت داشته باشد براى او فهميدن .