احكام رهن
مسأله 2309 - رهن آن است كه بدهكار مقدارى از مال خود را نزد طلبكار بگذارد كه اگر طلب او را ندهد طلبش را از آن مال به دست آورد .
مسأله 2310 - در رهن لازم نيست صيغه بخوانند و همين قدر كه بدهكار مال خود را به قصد گرو ، به طلبكار بدهد و طلبكار هم به همين قصد بگيرد رهن صحيح است .
مسأله 2311 - گرو دهنده و كسى كه مال را گرو مىگيرد بايد مكلّف و عاقل باشند و كسى آنها را مجبور نكرده باشد ، و نيز بايد سفيه نباشند « 1 » يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف نكنند .
مسأله 2312 - انسان مالى را مىتواند گرو بگذارد كه شرعاً بتواند در آن تصرف كند . و اگر مال كس ديگر را گرو بگذارد ، در صورتى صحيح است كه صاحب مال بگويد به گرو گذاشتن راضى هستم .
مسأله 2313 - چيزى را كه گرو مىگذارند ، بايد خريد و فروش آن صحيح باشد ، پس
هامش
( 1 ) - اگر بعد از بالغ شدن سفيه شود با حكم حاكم از تصرف ممنوع مىشود و اين شرطيعنى ممنوع نبودن مخصوص به رهن دهنده است و شرط است در رهن دهنده آن كه به واسطه افلاس حاكم شرع او را منع از تصرف نكرده باشد .