مسأله 1825 - اگر خمس مال حلال مخلوط به حرام را بدهد و بعد بفهمد كه مقدار حرام بيشتر از خمس بوده ، بنابر احتياط واجب بايد مقدارى را كه مىداند از خمس بيشتر بوده ، از طرف صاحب آن صدقه بدهد .
مسأله 1826 - اگر خمس مال حلال مخلوط به حرام را بدهد ، يا مالى كه صاحبش را نمىشناسد به نيت او صدقه بدهد ، بعد از آن كه صاحبش پيدا شد ، بنابر احتياط واجب بايد به مقدار مالش به او بدهد .
مسأله 1827 - اگر مال حلالى با حرام مخلوط شود و مقدار حرام معلوم باشد و انسان بداند كه صاحب آن از چند نفر معيّن بيرون نيست ولى نتواند بفهمد كيست ، بايد آن مال را به طور مساوى بين آن چند نفر قسمت كند « 1 » .
5 - جواهرى كه به واسطهء فرو رفتن در دريا به دست مىآيد
مسأله 1828 - اگر به واسطهء غواصى ؛ يعنى فرو رفتن در دريا ، لؤلؤ و مرجان يا جواهر ديگرى « 2 » بيرون آورند ، روييدنى باشد ، يا معدنى ، چنانچه بعد از كم كردن مخارجى كه براى بيرون آوردن آن كردهاند ، قيمت آن به 18 نخود طلا برسد ، بايد خمس آن را بدهند ، چه در يك دفعه آن را از دريا بيرون آورده باشند يا در چند دفعه ، آنچه بيرون آمده از يك جنس باشد يا از چند جنس ، يك نفر آن را بيرون آورده باشد ، يا چند نفر « 3 » .
مسأله 1829 - اگر بدون فرو رفتن در دريا به وسيلهء اسبابى جواهر بيرون آورد و بعد از كم كردن مخارجى كه براى آن كرده قيمت آن به 18 نخود طلا برسد بنابر احتياط
هامش
( 1 ) - بلكه بايد قرعه بيندازند و به هر كس افتاد مال را به او بدهند .
( 2 ) - كه متعارف باشد با فرو رفتن به دريا بيرون آيد .
( 3 ) - اگر قسمت هر يك به قيمت هجده نخود طلا برسد بايد خمس آن را بدهد و الّا واجب نيست .