مسأله 1808 - نصاب معدن بنابر احتياط 105 مثقال معمولى نقره يا 15 مثقال معمولى طلاست ؛ يعنى اگر قيمت چيزى را كه از معدن بيرون آورده ، بعد از كم كردن مخارجى كه براى آن كرده به 105 مثقال نقره يا 15 مثقال طلا برسد ، بنابر احتياط واجب بايد خمس آن را بدهد .
مسأله 1809 - استفادهاى كه از معدن برده ، اگر قيمت آن به 105 مثقال نقره يا 15 مثقال طلا نرسد ، خمس آن در صورتى لازم است كه به تنهايى يا با منفعتهاى ديگر كسب او از مخارج سالش زياد بيايد .
مسأله 1810 - گچ و آهك و گل سرشور و گِل سرخ از چيزهاى معدنى نيست « 1 » و كسى كه اينها را بيرون مىآورد ، در صورتى بايد خمس بدهد كه آن چه را بيرون آورده ، به تنهايى يا با منافع ديگر كسبش از مخارج سال او زياد بيايد .
مسأله 1811 - كسى كه از معدن چيزى به دست مىآورد ، بايد خمس آن را بدهد چه معدن روى زمين باشد ، يا زير آن ، در زمينى باشد كه ملك است ، يا در جايى باشد كه مالك ندارد .
مسأله 1812 - اگر نداند قيمت چيزى را كه از معدن بيرون آورده به 105 مثقال نقره يا 15 مثقال طلا مىرسد يا نه ، بايد به وزن كردن يا از راه ديگر ، قيمت آن را معلوم كند « 2 » .
مسأله 1813 - اگر چند نفر چيزى از معدن بيرون آورند ، چنانچه بعد از كم كردن مخارجى كه براى آن كردهاند ، قيمت آن به 105 مثقال نقره يا 15 مثقال طلا برسد ، اگرچه سهم هر كدام آنها اين مقدار نباشد ، بنابر احتياط واجب « 3 » بايد خمس آن را بدهند .
هامش
( 1 ) - معلوم نيست و احتياط در آنها خيلى مطلوب است .
( 2 ) - بنابر احتياط واجب .
( 3 ) - اين احتياط واجب نيست .