مسأله 1330 - اگر از محلى مسافرت كند كه خانه و ديوار ندارد وقتى به جايى برسد كه اگر آن محل ديوار داشت از آنجا ديده نمىشد ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1331 - اگر به قدرى دور شود كه نداند صدايى را كه مىشنود صداى اذان است يا صداى ديگر ، بايد نماز را شكسته بخواند . ولى اگر بفهمد اذان مىگويند و كلمات آن را تشخيص ندهد ، بايد تمام بخواند .
مسأله 1332 - اگر به قدرى دور شود كه اذان خانهها را نشنود ولى اذان شهر را كه معمولًا در جاى بلند مىگويند بشنود ، نبايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1333 - اگر به جايى برسد كه اذان شهر را كه معمولًا در جاى بلند مىگويند نشنود ولى اذانى را كه در جاى خيلى بلند مىگويند بشنود ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1334 - اگر چشم يا گوش او يا صداى اذان ، غير معمولى باشد در محلى بايد نماز را شكسته بخواند كه چشم متوسط ديوار خانهها را نبيند و گوش متوسط صداى اذان معمولى را نشنود .
مسأله 1335 - اگر موقعى كه سفر مىرود شك كند كه به حد تَرَخُّصْ ؛ يعنى جايى كه اذان را نشنود و ديوار را نبيند ، رسيده يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند « 1 » . و در موقع برگشتن اگر شك كند كه به حد ترخص رسيده يا نه ، بايد شكسته بخواند .
مسأله 1336 - مسافرى كه در سفر از وطن خود عبور مىكند ، وقتى به جايى برسد كه ديوار وطن خود را ببيند و صداى اذان آن را بشنود بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1337 - مسافرى كه در بين مسافرت به وطنش رسيده ، تا وقتى در آنجا هست بايد نماز را تمام بخواند . ولى اگر بخواهد از آنجا هشت فرسخ برود ، يا چهار فرسخ
هامش
( 1 ) - در بعض اقسام اين مسأله اشكال است پس بايد احتياط كند و نماز را آنجا نخواند و يا هم شكسته و هم تمام بخواند .