براى ايستادن بى جا بنمايد .
مسأله 1209 - اگر يكى از شكهاى صحيح براى انسان پيش آيد نبايد نماز را بشكند و چنانچه نماز را بشكند معصيت كرده است ، پس اگر پيش از انجام كارى كه نماز را باطل مىكند مثل رو گرداندن از قبله ، نماز را از سر گيرد نماز دومش هم باطل است .
و اگر بعد از انجام كارى كه نماز را باطل مىكند ، مشغول نماز شود نماز دومش صحيح است .
مسأله 1210 - اگر يكى از شكهايى كه نماز احتياط براى آنها واجب است در نماز پيش آيد ، چنانچه انسان نماز را تمام كند و بدون خواندن نماز احتياط نماز را از سر بگيرد معصيت كرده است . پس اگر پيش از انجام كارى كه نماز را باطل مىكند نماز را از سر گرفته ، نماز دومش هم باطل است و اگر بعد از انجام كارى كه نماز را باطل مىكند ، مشغول نماز شده نماز دومش صحيح است .
مسأله 1211 - وقتى يكى از شكهاى صحيح براى انسان پيش آيد چنان كه گفته شد ، بايد فوراً فكر كند ولى اگر چيزهايى كه به واسطهء آنها ممكن است يقين يا گمان به يك طرف شك پيدا شود ، از بين نمىرود ، چنانچه كمى بعد فكر كند اشكال ندارد ، مثلًا اگر در سجده شك كند مىتواند تا بعد از سجده ، فكر كردن را تأخير بيندازد .
مسأله 1212 - اگر اول گمانش به يك طرف بيشتر باشد ، بعد دو طرف در نظر او مساوى شود ، بايد به دستور شك عمل نمايد . و اگر اول دو طرف در نظر او مساوى باشد و به طرفى كه وظيفهء اوست بنا بگذارد ، بعد گمانش به طرف ديگر برود ، بايد همان طرف را بگيرد و نماز را تمام كند .
مسأله 1213 - كسى كه نمىداند گمانش به يك طرف بيشتر است يا هر دو طرف در نظر او مساوى است بايد به دستور شك عمل كند « 1 » .
هامش
( 1 ) - بايد احتياط كند و موارد احتياط مختلف است .