مسأله 1214 - اگر بعد از نماز بداند كه در بين نماز حال ترديدى داشته كه مثلًا دو ركعت خوانده يا سه ركعت و بنا را بر سه گذاشته ولى نداند كه گمانش به خواندن سه ركعت بوده يا هر دو طرف در نظر او مساوى بوده بايد نماز احتياط را بخواند .
مسأله 1215 - اگر موقعى كه تشهد مىخواند ، يا بعد از ايستادن شك كند كه دو سجده را بهجا آورده يا نه و در همان موقع يكى از شكهايى كه اگر بعد از تمام شدن دو سجده اتفاق بيفتد صحيح مىباشد ، براى او پيش آيد مثلًا شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، چنانچه به دستور آن شك عمل كند نمازش صحيح است « 1 » .
مسأله 1216 - اگر پيش از آن كه مشغول تشهد شود ، يا پيش از ايستادن « 2 » ، شك كند كه دو سجده را بهجا آورده يا نه ، و در همان موقع يكى از شكهايى كه بعد از تمام شدن دو سجده صحيح است ، برايش پيش آيد نماز باطل است .
مسأله 1217 - اگر موقعى كه ايستاده بين سه و چهار يا بين سه و چهار و پنج شك كند و يادش بيايد كه دو سجده از ركعت پيش بهجا نياورده نمازش باطل است .
مسأله 1218 - اگر شك او از بين برود و شك ديگرى برايش پيش آيد ، مثلًا اول شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، بعد شك كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت ، بايد به دستور شك دوم عمل نمايد .
مسأله 1219 - اگر بعد از نماز شك كند كه در نماز مثلًا بين دو و چهار شك كرده ، يا بين سه و چهار ، احتياط واجب آن است كه به دستور هر دو عمل كند و نماز را هم دوباره بخواند .
مسأله 1220 - اگر بعد از نماز بفهمد كه در نماز شكى براى او پيش آمده ولى نداند از
هامش
( 1 ) - احتياط واجب آن است كه بعد از عمل كردن به دستور شك نمازش را دوباره بخواند .
( 2 ) - در ركعتهايى كه تشهد ندارد .