5 - شك امام و مأموم
مسأله 1201 - اگر امام جماعت در شمارهء ركعتهاى نماز شك كند مثلًا شك كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت ، چنانچه مأموم يقين يا گمان داشته باشد كه چهار ركعت خوانده و به امام بفهماند كه چهار ركعت خوانده است ، امام بايد نماز را تمام كند و خواندن نماز احتياط لازم نيست و نيز اگر امام يقين يا گمان داشته باشد كه چند ركعت خوانده است و مأموم در شمارهء ركعتهاى نماز شك كند ، بايد به شك خود اعتنا ننمايد .
6 - شك در نماز مستحبى
مسأله 1202 - اگر در شماره ركعتهاى نماز مستحبى شك كند ، چنانچه طرف بيشتر شك ، نماز را باطل مىكند ، بايد بنا را بر كمتر بگذارد مثلًا اگر در نافلهء صبح شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است و اگر طرف بيشتر شك ، نماز را باطل نمىكند . مثلًا شك كند كه دو ركعت خوانده يا يك ركعت به هر طرف شك عمل كند ، نمازش صحيح است .
مسأله 1203 - كم شدن ركن ، نافله را باطل مىكند « 1 » ولى زياد شدن ركن ، آن را باطل نمىكند ، پس اگر يكى از كارهاى نافله را فراموش كند و موقعى يادش بيايد كه مشغول ركن بعد از آن شده بايد آن كار را انجام دهد و دوباره آن ركن را بهجا آورد مثلًا اگر در بين ركوع يادش بيايد كه سوره را نخوانده ، بايد برگردد و سوره را بخواند و دوباره به ركوع رود .
مسأله 1204 - اگر در يكى از كارهاى نافله شك كند ، خواه ركن باشد يا غير ركن ، چنانچه محل آن نگذشته ، بايد بهجا آورد و اگر محل آن گذشته ، به شك خود اعتنا نكند .
هامش
( 1 ) - بنابر احتياط واجب .