را به نظر خود صرف كردن وقت زياد مىگيرد بر فرض كه اخذ زياد جايز و حلال باشد اگر قبلًا نگفته چه مبلغ مىگيرم آيا بعد از انجام عمل دريافت آن چه صورت دارد ؟
بسمه تعالى ، با رعايت موازين شرعيه و اجتناب از تأييد و قبول قوانين ضد اسلامى اشكال ندارد و در مقدار حقّ الزحمه منوط به تراضى طرفين است و در صورتى كه قرارداد سابق نباشد استحقاق اجرةالمثل دارد .
13 . كسانى كه عمره مشرف مىشوند مىتوانند از جده يا از يكى از مواقيت عمره مانند تنعيم و جعرانه مثلًا محرم شوند يا لازم است از ميقات عمره تمتع محرم شوند هرچند بعد از تشرف به مكه ميقات عمره مفرده را فرمودهايد مىشود از تنعيم و جعرانه و يا يكى از مواقيت عمره تمتع محرم شد . لذا عدهاى بدون احرام از مواقيت عمره تمتع رفتهاند در مسجد تنعيم محرم شده و خيال كردهاند كه مخيرند بين مواقيت در احرام مطلقاً .
بسمه تعالى ، از خارج اگر خواست وارد مكه شود بايد از يكى از مواقيت محرم شود و عبور از ميقات بدون احرام جايز نيست و در حال اختيار احرام از جدّه صحيح نيست بلكه بايد برود به يكى از مواقيت ولى اگر نمىتواند ، احرام از جدّه مانع ندارد و احوط در اين صورت آن است كه با نذر باشد .
14 . در اعراض از وطن آيا اعراض عملى كافى است مانند كسى كه مثلًا سى سال است در شهرى ساكن و به وطن خود نرفته ولى باز خود را اهل آن وطن مىداند يا در اعراض قصد معتبر است و اصولًا بيان فرماييد معنى اعراض را .
بسمه تعالى ، در فرض سؤال اعراض متحقق نيست مگر آنكه قاصد عدم عود باشد و در تحقّق اعراض بايد علاوه بر قصد عملًا هم از آن محل خارج شود .
15 . بچههاى صغيرى كه در صفوف جماعات مىگردند و مردم به آنها كمك مىكنند گاهى مثلًا يك تومان به آن بچه مىدهند و پنج قران از دست او مىگيرند تا پنج ريال كمك كرده باشند ، آيا گرفتن پول به اين قصد از دست صغار جايز است يا نه ؟ بر فرض عدم ، حال كه گرفته مىتواند برگرداند يا بايد به ولىّ آن طفل برساند .
بسمه تعالى ، در مورد سؤال اگر مميّز باشد تصرفات مزبوره از او نافذ است و در غير مميّز منوط به اجازهء ولىّ شرعى است و اگر از او چيزى گرفتهاند بايد به ولىّ او بپردازند .
16 . مردى با زن خود از وطن اتخاذى هر دو به وطن اصلى خود مىرود و بنا دارد كمتر از ده روز بماند آيا زن هم تابع شوهر است يا وظيفه زن قصر است ؟
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 176
مساهمون: السيد الخميني
ص١٧٦