مبدإ تملّق ، خودخواهى و احتجاب از حق است . پس به وضوح پيوست كه تواضع از حق و خلق ، از لوازم فطرت مخموره است . و از اين جا معلوم شود كه تكبّر و تملّق ، هر دو از فطرت محجوبه است ؛ زيرا انسان كه به حجابهاى نفسانيّه محجوب شد و خودبينى و خودخواهى بر او حكومت كرد ، اين خودبينى مبدأ شود كه براى خود كمالات بسيارى ثابت كند ، و از مبدأ كمالات غافل شود ، و ديگران را كوچك شمارد اگر چشم طمع مادى پيش آنها نداشته باشد ، و بزرگ شمارد اگر اين طمع را به آنها داشته باشد ، پس تكبّر كند بر زيردستان و تملّق گويد از اهل دنيا و آنان كه مورد طمع او است . پس همان فطرت كه مَركب سير او ، الى اللَّه است و به واسطه آن براى حق و خلق تواضع كند ، چون احتجاب براى آن رخ داد ، مركب سير او ، به سوى شيطان و طبيعت شود و به واسطه آن به مردم تكبّر كند و گاهى از آنها تملّق گويد .
شرح حديث جنود عقل و جهل ( فارسى ) — صفحة 355
مساهمون: السيد الخميني
ص٣٥٥