مقصد هفتم در « شكر » و ضد آن است كه « كفران » است
و آن چند فصل است :
فصل اول در معنى شكر است
بدان كه شكر ، به حسب موارد استعمال آن عبارت است از : اظهار نعمت منعم ، يا عبارت است از براى امرى كه بدان اظهار نعمت است ؛ چنانچه از « راغِب » منقول است كه : « شكر ، تصور نعمت و اظهار آن است . و گفته شده است كه آن ، مقلوب « كشر » به معنى كشف است . و ضد آن كفر است كه پوشيدنِ نعمت و نسيان آن است ، و دابّهء شَكور آن است كه اظهار كند به چاقى خود ؛ نعمتهاى صاحب خود را . و گفته شده است كه اصل آن از
« عَيْنٌ شكْرى »
يعني « مُمْتَلِئَة » است ، بنا بر اين ، شكر عبارت است از : امتلا از ذكر مُنْعَمٌ عليه » . « 1 »
هامش
( 1 ) - المفردات فى غريب القرآن ، راغب اصفهانى ، ص 265 ، ماده شكر .