كنيم به اندازهاى كه بايد بكنيم و پشتيبانى كنيم ازشان به اندازهاى كه بايد بكنيم ، آنها هم بايد از هم پشتيبانى بكنند . يك دسته بيايند بخواهند يك طرف بكشند ، يك دسته هم يك طرف ديگر بكشند - در حالى كه نيست الآن ، اين طور دارند مىگويند - اگر خداى نخواسته - يك جرقهاى پيدا بشود ، دنيا اين را بزرگ خواهد كرد تا آنجايى كه بگويند ايران الآن ديگر هيچ چيز درش نيست .
الآن شما ملاحظه مىكنيد كه رسانههاى گروهى تمام چيزهايى كه در ايران ، چيزهاى خوبى كه در ايران هست ، اگر صحبت كنند به طور برقآسا ازش مىگذرند و تهمت مىزنند و سر آن تهمت ايستادگى مىكنند . جنگ واقع مىشود ، مىبينيد كه الآن پيروزيهاى بزرگ واقع شده است ، اين را همچو مىبرندش و همين طور كنارش مىگذارند ؛ اول كه اصل را ذكر نمىكنند ، بعد هم [ مىگويند كه كسى ] اين را گفت ، آن هم او را گفت و تا حالا تأييدى ازش نشده ! خبرگزاريهايشان مىآيند اينجا ، آنهايى كه اغراض دارند يك چيزى انبار مىكنند و مىفرستند آنجا و آنها هم مىدانند كه اينها انبار كردند و فرستادهاند ، مع ذلك ، مىگويند كه « ايران چه شده ، چه شده ، چه شده ، دليل ما آن كسى است كه مخالف با ايران هست ، آن مخالف با ايران اين طورى گفته ، درست است لا بد » . براى اين است كه دنبال اين هستند كه يك چيزى از ما پيدا كنند و بزرگش كنند و ما را در داخل به هم بريزند .
عقل ما و ديانت ما و اسلام و همه چيز اقتضا مىكند كه حالا وقتى بنا شد كه همه با ما بدند ، با هم خوب بشويم ، طرفدار هم باشيم ؛ ارتش طرفدار سپاه باشد ، سپاه طرفدار ارتش باشد و همهء ارگانها طرفدار هم باشند . اين نخواهد ارتش را از بين ببرد ، آن نخواهد سپاه را از بين ببرد ، آن نخواهد دولت را از بين ببرد ، آن نخواهد قوهء قضايى را از بين ببرد ، همه بايد با هم باشند .
اين يك تكليف الهى - شرعى است به عهدهء ما و به عهدهء همه ملت . البته در موقع اگر - خداى نخواسته - يك وقت ما ببينيم كه مىخواهد يك همچو چيزى واقع بشود ، تكليف شرعىمان اين است كه با هر ترتيبى كه مىشود جلويش را بگيريم و لو به افشا
صحيفه امام ( مجموعه آثار امام خمينى ) ( فارسى ) — صفحة 226
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٢٦