جامعهمان سالم است . سايهء اعليحضرت به سر ماست ! ارتش ما هم ما را حفظ مىكند و امثال اينها . در اثر اينكه احساس درد نمىكرد و اگر احساس درد هم مىكرد ، طبيبى نبود كه اين مرض را علاج كند ، بلكه آنهايى كه دستاندركار بودند ، آنها طبيب معالج نبودند ، آنها جنايتكارانى بودند كه به عوض دارو ، سم به مردم مىدادند . [ نمىتوانست معالجه بكند . ]
اگر دانشگاه ما دانشگاه خودى بود ؛ دانشگاه ، دانشگاهى نبود كه دنبال فرهنگ وارداتى باز بشود ، آن درآمدهايى كه داشت ، آن نبود كه در آن وقت بود . شما از آن چيزهايى كه از دانشگاههاى آن وقت درآمد - البته من نمىخواهم همه را بگويم ، استثنا دارد ، اما استثنايش كم است - آنهايى كه از دانشگاه بيرون آمدند و سيل آنها راه افتاد به طرف انگلستان و فرانسه و اخيراً امريكا ، ببينيد كه اينها در دانشگاه چى تهيه كردند ؟ وقتى رفتند در خارج چى تهيه كردند و براى ما چى سوغات آوردند ؟ افرادى كه آن وقت از دانشگاه بيرون آمده بودند و تحصيلاتشان را هم در خارج كرده بودند و برگشتند در ايران ، همانهايى بودند كه وزراى آن وقت را و بسيارى از وكلاى آن وقت را آنها تشكيل مىدادند . اين وزراى آن وقت و آن وكلاى آن وقت چه مىكردند در ايران ؟ براى ايران چه تحفه مىآوردند ؟ تمام كوشش آنها اين بود كه رضايت در يك برههاى ، انگلستان را و بعدش امريكا را فراهم كنند . در رأس همه هم ، كه در آن زمان رضا خان بود و در زمان بعد ، محمد رضا خان بود ؛ آن هم تمام كوششاش اين بود كه آنها راضى بشوند ؛ براى اينكه ، مىديد كه اگر آنها راضى نباشند ، اين از بين مىرود . وقتى خودخواه بود و مىخواست خودش باقى بماند ، به اين كار نداشت ملت است ؛ هر چه مىخواهد باشد ، من باشم ؛ هر كه باشد ، هر كه نباشد .
شما ببينيد كه منافع اين مملكت ، منافع اين كشور ، از نفت گرفته تا ساير منفعتهايى كه در اين كشور هست و غنى است به حمد اللَّه ، اين چه مىشد . نفت در آن وقت بيشتر از حالاها صادر مىشد . به ايران چه مىرسيد ؟ به دستگاه سلطنتى چه مىرسيد ؟ به خارجيها چه مىرسيد ؟ كى منافعش را مىبرد ؟ آنهايى هم كه مىخواستند منفعت ايران را برگردانند ؛
صحيفه امام ( مجموعه آثار امام خمينى ) ( فارسى ) — صفحة 147
مساهمون: السيد الخميني
ص١٤٧