نظير آنها هستند ، اينها به درد دل مردم مىتوانند برسند . من اينكه عرض مىكنم نمىخواهم از شما تعريف كنم ، براى اينكه مىترسم تعريف كنم . اين براى اين است كه تنبّه بدهم ؛ تنبّه بدهم به اينكه تا وضع اين طورى است حكومت بر قرار است ، حكومت اسلامى بر قرار است . تا وضع دولت ، مجلس - نمىدانم - ارتش ، رؤساى ارتش ، فرماندهان ؛ همه جا اين وضع است كه مىبينيم الآن و مشاهده مىكنيم ، شما خوف از اينكه يك آسيبى اين جمهورى اسلامى به آن برسد ، از اين خوف نداشته باشيد .
آسيبپذيرى نظام در جدايى مسئولان از مردم
شما هر چه خوف داريد ، از خودتان بترسيد . از اينكه مبادا - خداى نخواسته - مسير ، يك مسير ديگر بشود و راه ، يك راه ديگرى باشد و توجه به اين چيزى كه الآن هست ، از دست برود و مردمى بودن از دستتان برود . از اين بترسيد كه اگر - خداى نخواسته - يك وقت اين قضيه پيش آمد و شما از آن مردمى بودن بيرون رفتيد و يك وضع ديگرى پيدا كرديد و خيال كرديد حالايى كه من نخست وزيرم ، حالايى كه من رئيس جمهورم ، حالايى كه من وزير كذا هستم ، بايد چه و چه و چه باشم ، آن وقت بدانيد كه آسيب مىبينيد ؛ يعنى ، آن وقت است كه خارجيها به شما طمع مىكنند .
آنها مىدانند كه از چه راه بايد يك كشورى را به تباهى بكشانند . آنها مىدانند كه بايد از راه خود حكومت ، از راه خود دولت ، از راه خود مجلس ، از راه خود اينها ، اين كارها را انجام بدهند . آنها مىدانند كه ريختن در يك كشور يا - نمىدانم - چه كردن ، با وضعى كه اين جور كشورها دارند ، اين نمىشود . اينها تجربهاش را در افغانستان كردند . در افغانستان با اينكه دولتش با آنهاست « 1 » و حزبها و خيلى از حزبها شايد با آنها باشند ، لكن چون يك تودهاى دارد آنجا ، تودهاى كه مسلماناند ، متوجهاند و مخالف با قدرتها هستند ، چون اين هست در آن ، موفق نشدند به اينكه آن كارى كه مىخواستند ، بكنند ؛ هر روز هم رو به شكست است . اينها تجربهها را دارند ، مىدانند قضيه چه جور است ،
هامش
( 1 ) - اتحاد جماهير شوروى ( سابق ) .