مىدانند كه يك ملتى كه همهشان در مقابل همهء چيزهايى كه برشان وارد مىشود ، ايستادگى كردند و مىكنند ، ملتى كه بچهء اين قدريش - ديروز يك بچهاى قد اين آقا كوچولو ، به حد ده سال و اينها نبود ، اينجا گريه مىكرد كه ، - گريه مىكرد كه شما دعا كنيد من شهيد بشوم ، يك ملتى اين طورى ، زنش اين طور ، مردش اين طور ، پيرش آن طور ، جوانش آن طور ، اينها مىدانند با اين ملت نمىشود با فشار و زور و سرنيزه رفتار كرد . قهراً آنها مىخواهند يك نقشهاى بكشند . حواسشان هم خيلى جمع است و خيلى هم حوصله و صبر دارند .
آنها براى پنجاه سال ديگر ، براى سى سال ديگر حالا نقشه درست مىكنند . حالا نقشه مىكشند كه سى سال ديگر نتيجه بگيرند ؛ يعنى ، اگر - خداى نخواسته - دانشگاه ما يك انحرافى پيدا بكند ، بعد از سى سال نتيجهاش را آنها مىگيرند . اگر در دانشگاه ما يك اشخاص غير اسلامى - امثال اينها - وارد بشوند ، اشخاصى كه انحراف دارند وارد بشوند ، و لو حالا نتوانند كارى بكنند - حالا هم عجله ندارند كه كارى بكنند - كم كم همين دانشگاهيها را تبليغ مىكنند ، صحبت مىكنند ، چه مىكنند ، چه مىكنند ، هواخورشان مىكنند ؛ بالاخره هم مقدرات يك مملكت بعد از اين دوره با آنهاست . آنها وقتى مقدرات يك دولت را و ملت را در دست گرفتند ، با يك انحرافى در دست گرفتند ، آن وقت هست كه اينها نتيجه مىگيرند ، با دست خود اينها ، نتيجه مىگيرند .
حفظ پشتوانه مردمى توسط مسئولان
شما بايد كوشش كنيد همهتان ، هر كس در هر وزارتخانه هست بايد كوشش كند كه اجزاى اين وزارتخانه ، افرادى كه در آن وزارتخانه هست ، وضع روحىاش جورى باشد كه با مردم بسازد . مردم باز احساس نكنند كه در اين وزارتخانه هم وقتى ما بخواهيم كارمان را به وزير بدهيم ، بايد يك مدتى دم در بايستيم و يك مدتى آن مأمور و آن مأمور و آن مأمور ، تا برسانند ما را به آنجا ، آنجا هم پشت در بايستيم . نه ، اين وضع اگر يك وقت - خداى نخواسته - ديديد دارد اين طور مىشود ، بدانيد كه داريد رو به تباهى