جامعه ، در همه جا اين است كه خدمت بكنند ، خدمتگزار باشند ، نه ارزش به اين است كه به مردم حكومت كنند . در جمهورى اسلامى ، اين معنا كه هم مقامات آن مقاماتى كه سابق تخيل مىشد ، نيست و هم اشخاصى كه متصدى امور هستند ، آن اشخاصى كه در يك خانوادهء اشرافى بزرگ شده باشند و يك زندگى چه كرده باشند و نتوانند بسازند با مردم ، نتوانند بسازند با يك زندگى عادى ، آن طور هم نيستند .
من فيلمى كه ديشب از مرحوم رجايى « 1 » گذاشته بودند و منزلش را نشان مىدادند - يك دفعهء ديگر هم مثل اينكه ديدم اين را - بعضى از اشخاصى كه پيش من بودند ، مىگفتند : ما رفتيم منزل آقاى رجايى ، اين خوب نشان مىداد ، آنجا به اين اندازه نيست ؛ واقع مطلب اين طور نيست . اين يك چيز بزرگى كانّه نشان دارد مىدهد و حال آنكه ما كه رفتيم منزلشان ديديم كه ، مسأله اين طور هم نيست . وقتى بنا شد كه يك نفر رئيس جمهور شده يا يك نفر نخست وزير است ، آقا منزلش آن طورى است و وضع عادىاش اين طورى است ، اين ديگر نمىشود كه از يك قدرت بزرگى بترسد . براى چه بترسد ؟ اين را كه از او نمىگيرند . آن بايد بترسد كه مىخواهد چپاول كند و مىخواهد يك حكومت كذايى بكند ، آن بايد بترسد . اما رجايى - خدا رحمتش كند - و امثال اينها و باهنر « 2 » و اينهايى كه ما از دست داديم ، كه اين طور نبودند كه زندگيشان جورى باشد كه مبادا يك وقتى از دست ما برود ؛ خاضع بشوند پيش ديگران و براى اينكه زندگى را بيشترش بكنند زورگويى كنند به مردم .
اين يك عنايتى است كه خداى تبارك و تعالى به اين ملت كرد ، و از خود مردم ، از خود اين تودهها ، از بازار - نمىدانم - از كوچهها و خانهها ، افراد منبعث شدند و حكومت تشكيل دادند . وقتى از بازار ، مردم حكومت را تشكيل دادند ، مىدانند كه بازار وضعش چه جورى است . وقتى كه از بين خود مردمى كه مرفه نيستند ، اينها آمدند و خودشان هم
هامش
( 1 ) - اشاره است به فيلمى كه از خانهء محقر شهيد رجايى تهيه كرده بودند . اين فيلم چند روز قبل از شهادتش - زمانى كه رئيس جمهور ايران بود در تلويزيون به نمايش در آمد
( 2 ) - شهيد محمد جواد باهنر .