نامهء اخلاقى و عرفانى [ به آقاى سيد احمد خمينى ( پندها و نصايح ) ]
زمان : 8 ارديبهشت 1361 / 4 رجب 1402
مكان : تهران ، جماران
موضوع : پندها و نصايح اخلاقى - عرفانى
مخاطب : خمينى ، سيد احمد
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
الحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ العالَمين ، و الصَّلاةُ وَ السَّلامُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطّاهِرينَ ، وَ لَعْنَةُ اللَّه عَلى أعْدائِهِمْ اجْمَعين . أَشْهَدُ انْ لا الهَ الّا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ ، وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسولُهُ ، وَ أَنَّ عَليّاً أَميرَ الْمُؤمنينَ وَ اولادَهُ الْمَعصومينَ صلواتُ اللَّه عليهِمْ خُلَفاؤُهُ ، وَ أَنَّ ما جاءَ به رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله حقٌّ ، و أنَّ القبر و النشور و الجنّة و النار حقٌّ ، وَ أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فى القبور .
وَصيّتى است از پدرى پير كه عمرى به بطالت گذرانده و توشهاى براى زندگى ابدى برنداشته و قدمى خالص براى خداوند منّان نگذاشته و از هواهاى نفسانى و وساوس شيطانى نجات نيافته ، لكن از فضل و كرم خداوند كريم مأيوس نيست و به عفو و عطوفت او دل بسته و همين تنها زاد راه او است ، به فرزندى كه از نعمت جوانى برخوردار است و فرصت براى تهذيب نفس و خدمت به خلق خدا در دست دارد و اميد است چنانچه پدر پيرش از او راضى است خداوند بزرگ از او راضى باشد و توفيق خدمت به محرومان كه شايستگان ملتند و مورد سفارش اسلامند ، هر چه بيشتر به او مرحمت فرمايد .
فرزندم ، احمد خمينى - رَزَقَك اللَّه هِدايَته - ! جهان چه ازلى و ابدى باشد يا نه و چه سلسلههاى موجودات غير متناهى باشند يا نه ، همه فقيرند چون هستىْ ، ذاتى آنان نيست .
اگر با احاطهء عقلى جميع سلسلههاى غير متناهى را بنگرى آواى فقر ذاتى و احتياج در وجود و كمال آنها به وجودى كه بالذات موجود است و كمالاتْ ، ذاتى آن است ، مىشنوى ، و اگر به مخاطبهء عقلى خطاب به سلسلههاى فقير بالذات نمايى كه « اى موجودات فقير چه كسى قادر است رفع احتياج شما را نمايد ؟ » همه با زبان فطرت