سخنرانى [ در جمع كاركنان روزنامه كيهان ( تبيين رسالت مطبوعات در نظام اسلامى ) ]
زمان : صبح 12 خرداد 1360 / 28 رجب 1401
مكان : تهران ، حسينيه جماران
موضوع : مسئوليت خطير نويسندگان و تبيين رسالت مطبوعات در نظام اسلامى
حضار : اعضاى هيأت تحريريه و كاركنان روزنامه كيهان
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
احتياج همهء انسانها به موعظه
من راجع به روزنامهها و ساير مطبوعات و مجلات و راديو تلويزيون و همين طور راجع به جهات عمومى ، مكرر صحبت كردهام ، لكن تذكر و موعظه تكرارش مؤثر است .
يكى از امورى كه حتى در امراض مؤثر است « تلقين » است ؛ يا خود مريض به خودش تلقين كند ، يا كس ديگرى به او تلقين كند ، كه تو خوب شدى ، تو خوب مىشوى . اين مكرر وقتى كه شد ، در نفس انسان اثر مىگذارد . موعظه اين نيست كه انسان يك كلمه بگويد و برود . مسائل علمى كه در يك كتاب - فرض كنيد - نوشته مىشود ، اگر دو دفعه يك مسئلهء علمى را طرح بكنند ، اين غلط است ؛ مسئلهء علمى براى فهميدن اگر يك دفعه [ گفته ] شد ، بس است . اما مسائل وعظ و تنبيه و ارشاد مسائلى است كه علاوه بر محتواى خودش ، تكرارش مؤثر است . يكى از نكات اينكه در قرآن مسائل تكرار شده است ، منتها به صورتهاى مختلف [ همين است . ] و از اعجاز قرآن هم اين است كه يك مسأله درعين حالى كه در آن تكرار شده است ، تكرار نشده است ؛ يعنى ، محتوا يك مطلب است و طور در طور هى بحث مىشود در آن . اين براى اين است كه هرجا انسان نگاه كرد ، گوشش بخورد به آن موعظهها .
در موعظه هم اين طور است كه انسان بايد هم خودش ، خودش را موعظه كند ، هم در معرض موعظه واقع بشود . همهء انسانها احتياج به موعظه دارند ، هيچ انسانى نيست كه محتاج نباشد به وعظ ، منتها انسانهاى طبقهء بالا واعظشان خداست و انسانهاى بعد